Pharmacology (i) 61–90

30 Questions

Settings
Please wait...
Questions and Answers
  • 1. 
    ლიპოფილურ საშუალებებთან შედარებით, ჰიდროფილური საშაუალებები
    • A. 

      კარგად შეიწოვება ენტერული გზით მირებისას

    • B. 

      უფრო თანაბრად ნაწილდება ორგანიზმის ქსოვილებში

    • C. 

      უპირატესად გამოიყოფა უცვლელი სახით

    • D. 

      ადვილად განიცდიან რეაბსორბციას თირკმლის მილაკებში

  • 2. 
    პოლარული საშუალებები
    • A. 

      კარგად შეიწოვება ენტერალური გზით მიღებისას

    • B. 

      კარგად აღწევენ ჰისტოჰემატურ ბარიერებში

    • C. 

      უპირატესად გამოიყოფა მეტაბოლიტების და კონიუგატების სახით

    • D. 

      კარგად გამოიყოფა თირკმელებით უცვლელი სახით

  • 3. 
    წამლის შიგნით მირებისას მისი შეწოვის ხარისხი შეიძლება შეფასდეს შემდეგი მაჩვენებლით
    • A. 

      კლირენსი

    • B. 

      ბიოშეღწევადობა

    • C. 

      იონიზაციის კონსტანტა

    • D. 

      ''ნახევარსიცოცხლის პრიოდი'' (ნახევარელიმინაციის პერიოდი)

    • E. 

      განაწილების მოცულობა

  • 4. 
    მრუდის ქვეშ ფართობი (AUC), რომელიც ასახავს სისხლის პლაზმაში არსებული წამლის კონცენტრაციის დამოკიდებულებას დროსთან
    • A. 

      შეყვანილი წამლის დოზის პირდაპირპროპორციულია

    • B. 

      წამლის იმ რაოდენობის პირდაპირპროპორციულია, რომელმაც მიაღწია სისტემური სისხლმიმოქცევას

    • C. 

      გამოიყენება წამლის განაწილების მოცულობის გამოსათვლელას

    • D. 

      გამოიყენება წამლის ნახევარდაშლის პერიოდის გამოსათვლელად

  • 5. 
    უმრავლესი ნივთიერებების კუჭ–ნაწლავის ტრაქტში შეწოვის ძირითადი მექანიზმია
    • A. 

      ფილტრაცის

    • B. 

      პინოციტოზი

    • C. 

      პასიური დიფუზია

    • D. 

      აქტიური ტრანსპორტი

  • 6. 
    უმრავლესი წამლების ბიოტრანსფორმაციის სიჩქარე მატულობს
    • A. 

      ღვიძლის მიკროსომური ფერმენტების ინდუქციის დროს

    • B. 

      ღვიძლის მიკროსომური ფერმენტების ინჰიბირებისას

    • C. 

      წამლების შეკავშრებისას სისხლის პლაზმის ცილებთან

    • D. 

      ღვიძის დაავადებების დროს

  • 7. 
    უმრავლესი წამლების და მათი ბიოტრანსფორმაციის პროდუქტების ორგანიზმიდან გამოყოფა უპირატესად ხორციელდება: 
    • A. 

      თირკმელებით

    • B. 

      სარძევე ჯირკვლებით

    • C. 

      კანით

    • D. 

      ფილტვებით

  • 8. 
    ლიპოფილური და უმრავლესი ჰიდროფილური საშუალებების წვრილ ნაწლავში შეწოვა ხორციელდება შემდეგი გზით:
    • A. 

      ფილტრაცია

    • B. 

      აქტიური ტრანსპორტი

    • C. 

      პასიური დიფუზია

    • D. 

      პინოციტოზი

  • 9. 
    კონცენტრაციის გრადიენტის საწინააღმდეგოდ ნაწლავიდან წამლის შეწოვა შეიძლება უზრუნველყოფილი იქნას:
    • A. 

      ფილტრაციით

    • B. 

      პასიური დიფუზიით

    • C. 

      აქტიური ტრანსპორტით

    • D. 

      გადვილებული დიფუზიით

  • 10. 
    წამლის მეტაბოლიზმის სიჩქარე გაზრდილია
    • A. 

      ბავშვებში, სიცოცხლის პირველი სამი თვის განმავლოაში

    • B. 

      ხანდაზმულ ასაკში

    • C. 

      ღვიძლის დაავადებების დროს

    • D. 

      ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების ინდუქტორების გამოყენებისას

  • 11. 
    კუჭ–ნაწლავის ტრაქტიდან ფილტრაციის გზით წამლის შეწოვა
    • A. 

      დამოკიდებულია წამლის მოლეკულების სიდიდეზე

    • B. 

      დამოკიდებულია ოსმოსურ წნევაზე

    • C. 

      არ არის დამოკიდებული ნივთიერების მოლეკულების სიდიდეზე

    • D. 

      დამახასიათებელია ლიპოფილური მოლეკულებისთვის

  • 12. 
    აიროვანი წამლები გამოიყოფა უპირატესად
    • A. 

      თირკმელებით

    • B. 

      ფილტვებით

    • C. 

      კანით

    • D. 

      საოფლე ჯირკვლებით

  • 13. 
    თირკმლის მილაკებში ცუდად რეაბსორბირდება
    • A. 

      პოლარული ნაერთები

    • B. 

      არაპოლარული ნაერთები

    • C. 

      არაპოლარული ლიპოფილური ნაერთები

    • D. 

      ლიპოფილური ნაერთები

  • 14. 
    წამლების ბიოტრანსფორმაცია ჩვეულებრივ იწვევს მეტაბოლიტების და კონიუგატების წარმოქმნას, რომლებიც
    • A. 

      უარესად აბსორბირდება თირკმლის მილაკებში

    • B. 

      უკეთესად აბსორბირდება თირკმლის მილაკებში

    • C. 

      უკეთესად აბსორბირდება ნაწლავებიდან

    • D. 

      უფრო ნელა გამოიყოფა ორგანიზმიდან

  • 15. 
    მეტაბოლური ტრანსფორმაციის პროცესებია
    • A. 

      გლუკორონის მჟავასთან ნაერთების წარმოქმნა

    • B. 

      მეთილირება

    • C. 

      აღდგენა

    • D. 

      აცეტილირება

  • 16. 
    კონიუგაციის პროცესებს მიეკუთვნება
    • A. 

      ჰიდროლიზი

    • B. 

      აცეტილირება

    • C. 

      აღდგენა

    • D. 

      ჟანგვითი დეალკილირება

  • 17. 
    კუნთებში შეყვანისას კარგად შეიწოვება
    • A. 

      მხოლოდ არაპოლარული საშუალებები

    • B. 

      მხოლოდ პოლარული ჰიდროფილური საშუალებები

    • C. 

      როგორც ლიპოფილური, ასევე ჰიდროფილური საშუალებები

    • D. 

      მხოლოდ არაპოლარული ლიპოფილური საშუალებები

  • 18. 
    ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების ზეგავლენით წამლების ცვლილების უპირატესი მიმართულება
    • A. 

      ლიპოფილობის გაზრდა

    • B. 

      ჰიდროფილობის გაზრდა

    • C. 

      ფარმაკოლოგიური აქტივობის მომატება

    • D. 

      პოლარობის შემცირება

  • 19. 
    სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირებული წამლები
    • A. 

      ავლენენ ფარმაკოლოგიურ ეფექტს

    • B. 

      სწრაფად განიცდიან მეტაბოლიზმს

    • C. 

      სწრაფად გამოიყოფიან ორგანიზმიდან

    • D. 

      უფრო ხანგრძლივად მოქმედებენ

  • 20. 
    ინჰალაციური შეყვანისას წამალი
    • A. 

      ხვდება სისტემურ სისხლმიმოქცევაში ღვიძლის ბარიერის გავლით

    • B. 

      ხვდება სისტემურ სისხლმიმოქცევაში ღვიძლის ბარიერის გავლის გარეშე

    • C. 

      შეიწოვება აქტიური ტრანსპორტის გზით

    • D. 

      როგორც წესი, ნელა იწვევს ეფექტს

  • 21. 
    რომელია მცდარი
    • A. 

      წამლებს შესწევთ ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების აქტივობის შეცვლის უნარი

    • B. 

      ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების ინდუქტორებს შეუძლიათ შეასუსტონ სხვა წამლების მოქმედება

    • C. 

      ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების ინჰიბიტორებს შეუძლიათ შეასუსტონ სხვა წამლების მოქმედება

    • D. 

      ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების ინდუქცია შესაძლებელია წამლისადმი შეჩვევის ერთ–ერთ მიზეზად მოგვევლინოს

  • 22. 
    რომელია სწორი
    • A. 

      პარციული აგონისტის მიერ გამოვლენილი ფარმაკოლოგიური ეფექტი მისი რეცეპტორებთან შეკავშირების რიცხვის პირდაპირპროპორციულია

    • B. 

      პარციული და სრული აგონისტები შესაძლებელია ერთნაირი აფინურობით ხასიათდებოდნენ ერთი და იგივე რეცეპტორების მიმართ

    • C. 

      კომპლექსი სრული აგონისტი–რეცეპტორი ისეთივე აფინურობით ხასიათდება ტრანსდუქტორის მიმართ, როგორც კომპლექსი პარციული აგონისტი – რეცეპტორი

    • D. 

      პარციული აგონისტები აძიერებენ სრული აგონისტების აქტივობას

  • 23. 
    რომელია სწორი
    • A. 

      წამლის შნაგანი აქტივობა ასახავს მის რეცეპტორთან შეერთების ხარისხს

    • B. 

      შნაგანი აქტივობა ასახავს კომპპლექსის აგონისტი–რეცეპტორის აფინურობას ტრანსდუქტორის მიმართ

    • C. 

      შინაგანი აქტივობა ასახავს წამლისა და რეცეპტორის კომპლემენტარობას (სივრცით შესაბამისობას)

    • D. 

      პარციულ აგონისტებს არანაირ პირობებში არ შესწევთ უნარი გამოავლინონ სრული აგონისტებისათვის დამახასიათებელი ეფექტი

  • 24. 
    რომელია სწორი 
    • A. 

      რეცეპტორული რეზერვის არარსებობის პირობებში წამლის ასოციაციის კონსტანტა(KA) შეესაბამება წამლის კონცენტრაციას, რომლის დროსაც ეს უკანასკნელი ავლენს მაქსიმალური ეფექტის 50%–ს.

    • B. 

      რეცეპტორული რეზერვის არარსებობის პირობებში წამლის ასოციაციის კონსტანტა(KA) შეესაბამება წამლის კონცენტრაციას, რომლის დროსაც ეს უკანასკნელი ავლენს მაქსიმალურ ეფექტს

    • C. 

      შეუქცევადი ანტაგონისტები რეცეპტორებტან უფრო ხშრად ვან–დერ–ვაალსის ან ელექტროსტატიკურ კავშირებს წარმოქმნიან

    • D. 

      წამლები მხოლოდ სპეციფიკურ მოქმედებას ავლენენ ორგანიზმში მოხვედრისას

  • 25. 
    რომელია მცდარი
    • A. 

      იონურ არხებთან დაკავშირებულ რეცეპტორებს მიეკუთვნება სტეროიდული ჰორმონების რეცეპტორები

    • B. 

      G–ცილებთან დაკავშირებული რეცეპტორები შედგებიან ცილოვანი მოლეკულებისგან, რომლებიც 7–ჯერ განსჭვალავენ ბიოლოგიურ მემბრანებს

    • C. 

      ინსულინის რეცეპტორები მიეკუთვნებიან თიროზინ–კინაზასთან დაკავშირებულ რეცეპტორებს

    • D. 

      უჯრედის ბირთვის რეცეპტორებს, რომლებიც არეგულირებენ დნმ–ის ტრანსკრიფციის პროცესს და შესაბამისად ცილის სინთეზს მიეკუთვნება სტეროიდული და თირეოიდული ჰორმონების რეცეპტორები

  • 26. 
    რომელია სწორი
    • A. 

      უჯრედთა ცილოვან–ფოსფოლიპიდური მემბრანები არ წარმოადგენენ ბარიერს ჰიდროფილური ნივთიერებების უჯრედში ტრანსპორტისთვის

    • B. 

      იონური არხების განვლადობა (გახსნა–დახურვა) კონტროლდება მხოლოდ მემბრანული პოტენციალით (პოტენციალდამოკიდებული არხებით)

    • C. 

      იონური არხების განვლადობა კონტროლდება პოტენციალდამოკიდებული არხებით ან მედიატორებით (მედიატორდამოკიდებული არხები)

    • D. 

      (Ca2+) ის არხები გულის კუნთში მხოლოდ მედიატორდამოკიდებულია

  • 27. 
    მეორად მესენჯერებს მიეკუთვნება
    • A. 

      ცამფი, ცგმფ, Ca2+, დაგ–ი, იტფ3

    • B. 

      ცამფი, აცეტილქოლინი, Ca2+, დაგ–ი, ნორადრენალინი

    • C. 

      იტფ3, ადრენალინი, სეროტონინი, დაგ–ი, იტფ3

    • D. 

      დოფამინი, სეროტონინი, დაგ–ი, ცამფი, ცგმფი

  • 28. 
    რომელია სწორი
    • A. 

      Gs ცილის სტიმულაცია იწვევს ფერმენტ ფოსფოლიპაზა ''C'' აქტივაციას

    • B. 

      Cq ცილის სტიმულაცია იწვევს ადენილატციკლაზას აქტივაციას და ცამფ–ის დაგროვებას

    • C. 

      Gi ცილის სტიმულაცია იწვევს ცამფ–ის დაგროვებას, Ca2+ იონების არხების გახსნას და Ca2+ იონების უჯრედში შეღწევის გაძიერებას

    • D. 

      Cq ცილის სტიმულაცია იწვევს ფოსფოლიპაზა ''C''–ს გააქტივებას და იტფ3–ის და დაგ–ის დაგროვებას

  • 29. 
    რომელია სწორი
    • A. 

      რეცეპტორების დესენსიტიზაცია წარმოადგენს შეუქცევად პროცესს

    • B. 

      რეცეპტორების ''down''–რეგულაციისთვის დამახასიათებელია რეცეპტორების რიცხვის მარეგულირებელი შემცირება

    • C. 

      დესენსიტიზაციის და ''down''–რეგულაციის პროცესები არაფრით არ განსხვავდება ერთმანეთისგან

    • D. 

      დესენსიტიზაციის პროცესი უკავშირდება რეცეპტორზე ანტაგონისტის მოქმედებას

  • 30. 
    რომელია სწორი
    • A. 

      ანტაგონისტს უჯრედში ან სამიზნე ქსოვილში შეუძლია გამოიწვიოს რეცეპტორების სიმჭიდროვის გაზრდა და ენდოგენური აგონისტით განპირობებული ''down''–რეგულაციის პრევენცია

    • B. 

      აგონისტს უჯრედში ან სამიზნე ქსოვილში შეუძლია გამოიწვიოს რეცეპტორების სიმჭიდროვის შემცირება და ''up''–რეგულაცია

    • C. 

      Option 3

    • D. 

      Option 4