ენდოკრინოლოგია (1041-1060)

20 Questions | Total Attempts: 142

SettingsSettingsSettings
Please wait...
 (1041-1060)

.


Questions and Answers
  • 1. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //სითბოს აუტანლობა

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 2. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //დეფეკაციის გახშირება

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 3. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //ხელის გაშლილი თითების კანკალი

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 4. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //თვალის კაკლების წინ წამოწევა (ეგზოფთალმია)

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 5. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //კუნთების სისუსტე

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 6. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //ემოციური აგზნებადობის მომატება

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 7. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //მყეს-ძვალთა რეფლექსების გაცხოველება

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 8. 
    //// დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროსთირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:
    • A. 

      //ბრადიკარდია

    • B. 

      //კანის სიმშრალე

    • C. 

      //რეპროდუქციული ფუნქციის დარღვევა

    • D. 

      //ყაბზობა

  • 9. 
    //// აუტოიმუნური აგრესიის ერთ-ერთი გამოხატულებაა პრეტიბიალურიმიქსედემა, რომლის დროსაც პათოლოგიური ცვლილებები ვლინდება ქვემოკიდურების წვივებისა და ტერფების არეში.ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, როგორც წესი, რომელი პათოლოგიის დროს გვხვდება პრეტიბიალური მიქსედემა?
    • A. 

      //მძიმე ხარისხის ჰიპოთირეოზის ანუ მიქსედემის დროს

    • B. 

      //ფარისებრი ჯირკვლის ვირუსული ანთების ჰიპოთირეოიდულ ფაზაში

    • C. 

      //ენდოკრინული ოფთალმოპათიით (თიროიდასოცირებული ორბიტოპათიით) მიმდინარე დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის დროს

    • D. 

      //იოდის დეფიციტით გამოწვეული ჰიპოთირეოზის დროს

  • 10. 
    //// 35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგიჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ითბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება,დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება,თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა.ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფისდედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაციაფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტიდიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევსავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა,მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა, რომელიცგადაადგილდება ყლაპვის აქტისას, ხორხთან ერთად. აღინიშნება: ხელებისგაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდეწუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140/60 მმ.ვ.წ.სვ. გულისაუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვებისმოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლისქვემო კიდე გამოდის ნეკნთა რკალიდან (მამილარულ ხაზზე) 2 სმ-ით, ოდნავმგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციითისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენა წილის სისქეშიისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანი წარმონაქმნი.ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვისყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალის ნაპრალებიგაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინ არისწამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოებიშეშუპებული.ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, ყველაზე მეტად რომელი პათოლოგიის არსებობაარის სავარაუდო? 
    • A. 

      //ნევროზული მდგომარეობა ენდემური ჩიყვის და ნეფროზული სინდრომის ფონზე

    • B. 

      //მტკივნეული თირეოიდიტი (ფარისებრი ჯირკვლის ვირუსული ანთება) თირეოტოქსიკოზით.

    • C. 

      //”ჩუმი” თირეოიდიტის თირეოტოქსიკური სტადია.

    • D. 

      //დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი თირეოტოქსიკოზით და ენდოკრინული ოფთალმოპათიით (თიროიდასოცირებული ორბიტოპათიით).

    • E. 

      //გულის მიტრალური მანკი სისხლის მიმოქცევის უკმარისობით, ენდემური ჩიყვის ფონზე.

  • 11. 
    //// 35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგიჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ითბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება,დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება,თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა.ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფისდედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაციაფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტიდიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევსავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა,მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება:ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათარიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140/60 მმ.ვ.წ.სვ.გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში.ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია,უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთარკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრიჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენაწილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანიწარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა,მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალისნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინარის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოებიშეშუპებული.ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, ლაბორატორიული გამოკვლევის რომელი შედეგებისარსებობა არის სავარაუდო ყველაზე მეტად?
    • A. 

      //სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონის დაქვეითება და თირეოტროპული ჰორმონის დონის მომატება

    • B. 

      //სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონის მომატება და თირეოტროპული ჰორმონის დონის მომატება

    • C. 

      //სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონის მომატება და თირეოტროპული ჰორმონის დონის დაქვეითება

    • D. 

      //სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონის დაქვეითება და თირეოტროპული ჰორმონის დონის დაქვეითება

  • 12. 
    //// 35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგიჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ითბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება,დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება,თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა.ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფისდედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაციაფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტიდიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევსავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა,მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება:ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათარიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140/60 მმ.ვ.წ.სვ.გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში.ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია,უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთარკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრიჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენაწილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანიწარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა,მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალისნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინარის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოებიშეშუპებული.ქვემოთ ჩამოთვლილი ინსტრუმენტული კვლევის შედეგებიდან რომლისარსებობა არის ამ შემთხვევაში ყველაზე მეტად სავარაუდო?
    • A. 

      //ნორმალურ მაჩვენებლებთან შედარებით ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული მოცულობის შემცირება და ფარისებრ ჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმის დათრგუნვა

    • B. 

      //ნორმალურ მაჩვენებლებთან შედარებით ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული მოცულობის მომატება და ფარისებრ ჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმის დათრგუნვა

    • C. 

      //ნორმალურ მაჩვენებლებთან შედარებით ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული მოცულობის მომატება და ფარისებრ ჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმის მომატება

    • D. 

      //ნორმალურ მაჩვენებლებთან შედარებით ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული მოცულობის შემცირება და ფარისებრ ჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმის მომატება

  • 13. 
    //// 35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგიჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ითბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება,დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება,თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა.ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფისდედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაციაფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტიდიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევსავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა,მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება:ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათარიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140/60 მმ.ვ.წ.სვ.გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში.ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია,უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთარკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრიჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენაწილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანიწარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა,მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალისნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინარის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოებიშეშუპებული. სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.1ნგ/დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ/დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01მიკრ.საერთ.ერთ/მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ).ქვემოთ ჩამოთვლილი ლაბორატორიულ-ინსტრუმენტული კვლევის შედეგებიდანრომლის არსებობა არის ამ შემთხვევაში ყველაზე მეტად სავარაუდო?
    • A. 

      //დიფუზურად მომატებულია ფარისებრ ჯირკვალში რადიოფარმპრეპარატის შთანთქმა და დაქვეითებულია სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე

    • B. 

      //დიფუზურად მომატებულია ფარისებრ ჯირკვალში რადიოფარმპრეპარატის შთანთქმა და მომატებულია სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე

    • C. 

      //ფარისებრ ჯირკვალში რადიოფარმპრეპარატის შთანთქმა მომატებულია მხოლოდ მარჯვენა წილში არსებული კვანძის საპროექციო არეში (”ცხელი კვანძი”). ფარისებრი ჯირკვლის ორივე წილის დანარჩენი უბნების საპროექციო არეში რადიოფარმპრეპარატის შთანთქმა პრაქტიკულად არ აღინიშნება, ხოლო სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე დაქვეითებულია

    • D. 

      //ფარისებრ ჯირკვალში რადიოფარმპრეპარატის შთანთქმა მომატებულია მხოლოდ მარჯვენა წილში არსებული კვანძის საპროექციო არეში (”ცხელი კვანძი”). ფარისებრი ჯირკვლის ორივე წილის დანარჩენი უბნების საპროექციო არეში რადიოფარმპრეპარატის შთანთქმა პრაქტიკულად არ აღინიშნება, ხოლო სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე მკვეთრად მომატებულია

  • 14. 
    //// 45 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგიჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ითბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება,დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება,თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა.ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფისდედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაციაფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტიდიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევსავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა,მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება:ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათარიცხვი 130-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 150/70 მმ.ვ.წ.სვ.გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში.ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია,უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთარკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრიჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენაწილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 3.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანიწარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა,მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. მარჯვნივ,ყბისქვეშა მიდამოში ისინჯება კვანძოვანი წარმონაქმნი, უმტკივნეულო, ზომიერიკონსისტენციის, მოძრავი (ირგვლივ ქსოვილებთან ფიქსაციის გარეშე) –სავარაუდოთ – ეს არის გადიდებული ლიმფური კვანძი. თვალის ნაპრალებიგაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინ არისწამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოებიშეშუპებული.ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული გამოკვლევით მარჯვენა წილისმოცულობა 28 მლ, მარცხენა წილის მოცულობა 21 მლ. მარჯვენა წილშიაღინიშნება კვანძოვანი წარმონაქმნი ზომით 2.1×1.9×2.2 სმ. სისხლის შრატშითავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.1 ნგ/დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ/დლ),თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ). მომატებულია სისხლში თირეოტროპული ჰორმონისრეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე. ფარისებრჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმა დიფუზურადმომატებულია. მარჯვენა წილში ”ცხელი” კვანძის არსებობა არ გამოვლინდა.ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, უპირველესად რომელი გამოკვლევის ჩატარებაარის მიზანშეწონილი დიაგნოზის დასაზუსტებლად?
    • A. 

      //სისხლის შრატში იოდის კონცენტრაციის განსაზღვრა

    • B. 

      //ფარისებრი ჯირკვლის მარჯვენა წილში არსებული კვანძის ასპირაციული ბიოფსია და ციტოლოგიური გამოკვლევა თანმხლები ონკოლოგიური პათოლოგიის გამოსარიცხად.

    • C. 

      //დღე-ღამის შარდში იოდის კონცენტრაციის განსაზღვრა

    • D. 

      //აქილევსის რეფლექსის ხანგრძლიობის განსაზღვრა (რეფლექსომეტრია).

  • 15. 
    35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგიჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ითბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება,დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება,თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა.ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფისდედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაციაფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტიდიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევსავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა,მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება:ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათარიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140/60 მმ.ვ.წ.სვ.გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში.ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია,უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთარკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრიჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენაწილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანიწარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა,მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად.ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული გამოკვლევით მარჯვენა წილისმოცულობა 28 მლ, მარცხენა წილის მოცულობა 21 მლ. მარჯვენა წილშიაღინიშნება კვანძოვანი წარმონაქმნი ზომით 2.1×1.9×2.2 სმ. სისხლის შრატშითავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.1 ნგ/დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ/დლ),თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ). მომატებულია სისხლში თირეოტროპული ჰორმონისრეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე. ფარისებრჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმა დიფუზურადმომატებულია. მარჯვენა წილში ”ცხელი” კვანძის არსებობა არ გამოვლინდა.ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი პრეპარატებით არის საჭირო მკურნალობისდაწყება?
    • A. 

      //ეუთიროქსი ან L-თიროქსინი და კალიუმის იოდიდი

    • B. 

      //მერკაზოლილი ან თიროზოლი ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკერებთან ერთად

    • C. 

      //ეუთიროქსი და პანანგინი

    • D. 

      //მერკაზოლილი და L-თიროქსინი, ტრიიოდთირონინთან ერთად.

  • 16. 
    //// 40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში დიფუზურიტოქსიკური ჩიყვისა და ენდოკრინული ოფთალმოპათიის დიაგნოზით.დაახლოებით ხუთი წლის წინ პაციენტმა მიმართა ხსენებულენდოკრინოლოგიურ ცენტრს. კლინიკური და ლაბორატორიულ-ინსტრუმენტულიკვლევის შედეგების გათვალისწინებით დაისვა დიაგნოზი: გრეივსისავადმყოფობა. თირეოტოქსიკოზი საშუალო სიმძიმის. შერეული ჩიყვი.თიროიდასოცირებული ორბიტოპათია (ენდოკრინული ოფთალმოპათია). 2 წლისგანმავლობაში პაციენტს უწყვეტად უტარდებოდა კონსერვატული მკურნალობათირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი), ბეტა-ადრენორეცეფტორებისბლოკატორებით (ანაპრილინი), გლუკოკორტიკოიდით (პრედნიზოლონი). ამ 2წლიანი უწყვეტი მკურნალობის შედეგად პაციენტის მდგომარეობამნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა როგორც სუბიექტური, ისე ობიექტური კლინიკოლაბორატორიულიმონაცემების მიხედვით. მკურნალი ექიმის გადაწყვეტილებითშესაძლებლად ჩაითვალა კონსერვატული მკურნალობის შეჩერება. მკურნალობისშეწყვეტიდან 6 თვის შემდეგ პაციენტს კვლავ განუვითარდა თირეოტოქსიკოზისკლინიკური და ლაბორატორიული გამოვლენები. პაციენტს განმეორებითჩაუტარდა გრეივსის ავადმყოფობის საწინააღმდეგოდ კონსერვატულიმკურნალობა 2 წლის განმავლობაში. თირეოტოქსიკოზის რემისიის ფონზემკურნალობის შეწყვეტიდან 3 თვეში კვლავ გამოვლინდა თირეოტოქსიკოზისრეციდივი. ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული გამოკვლევებით სისხლისშრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე ამჯერად აღმოჩნდა 4.5 ნგ/დლ (ნორმა0.8-2.0 ნგ/დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01მიკრ.საერთ.ერთ/მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ). თირეოტროპულიჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინე-ბის დონე 5.7ერთეულია (ნორმალური მაჩვენებელი ნაკლებია 2.0-ზე). ფარისებრი ჯირკვლისულტრასონოგრაფიული მოცულობა 27.0 მლ-ია.გამოთქვით მოსაზრება ამ ახალ პირობებში შემდგომი მკურნალობისტაქტიკის შესახებ:
    • A. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო ამჯერად კონსერვატული მკურნალობა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ იმუნოდეპრესანტ ციკლოსპორინით

    • B. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო უნდა ჩატარდეს მკურნალობა რადიოაქტიური იოდით.

    • C. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო პაციენტს უნდა დაენიშნოს კონსერვატული მკურნალობა თირეოსტატიკური პრეპარატებით მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ჩასატარებლად

    • D. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო უნდა დაენიშნოს კონსერვატული მკურნალობა ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის რომელიმე პრეპარატით (L-თიროქსინი ან ეუთიროქსი) იოდით ინდივიდუალური პროფილაქტიკის პირობებში.

  • 17. 
    //// 40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში დიფუზურიტოქსიკური ჩიყვისა და ენდოკრინული ოფთალმოპათიის დიაგნოზით.დაახლოებით ხუთი წლის წინ პაციენტმა მიმართა ხსენებულენდოკრინოლოგიურ ცენტრს. კლინიკური და ლაბორატორიულ-ინსტრუმენტულიკვლევის შედეგების გათვალისწინებით დაისვა დიაგნოზი: გრეივსისავადმყოფობა. თირეოტოქსიკოზი საშუალო სიმძიმის. შერეული ჩიყვი.თიროიდასოცირებული ორბიტოპათია (ენდოკრინული ოფთალმოპათია). 2 წლისგანმავლობაში პაციენტს უწყვეტად უტარდებოდა კონსერვატული მკურნალობათირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი), ბეტა-ადრენორეცეფტორებისბლოკატორებით (ანაპრილინი), გლუკოკორტიკოიდით (პრედნიზოლონი). ამ 2წლიანი უწყვეტი მკურნალობის შედეგად პაციენტის მდგომარეობამნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა როგორც სუბიექტური, ისე ობიექტური კლინიკოლაბორატორიულიმონაცემების მიხედვით. მკურნალი ექიმის გადაწყვეტილებითშესაძლებლად ჩაითვალა კონსერვატული მკურნალობის შეჩერება. მკურნალობისშეწყვეტიდან 6 თვის შემდეგ პაციენტს კვლავ განუვითარდა თირეოტოქსიკოზისკლინიკური და ლაბორატორიული გამოვლენები. პაციენტს განმეორებითჩაუტარდა გრეივსის ავადმყოფობის საწინააღმდეგოდ კონსერვატულიმკურნალობა 2 წლის განმავლობაში. მკურნალობის შეწყვეტიდან 3 თვეშიკვლავ გამოვლინდა თირეოტოქსიკოზის რეციდივი. ლაბორატორიული დაინსტრუმენტული გამოკვლევებით სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინისდონე აღმოჩნდა 4.5 ნგ/დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ/დლ), თირეოტროპული ჰორმონისდონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ/მლ).თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინებისდონე 5.7 ერთეულია (ნორმალური მაჩვენებელი ნაკლებია 2.0-ზე). ფარისებრიჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული მოცულობა 50.0 მლ-ია.გამოთქვით მოსაზრება ამ ახალ პირობებში შემდგომი მკურნალობისტაქტიკის შესახებ:
    • A. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო ამჯერად კონსერვატული მკურნალობა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ იმუნოდეპრესანტ ციკლოსპორინით

    • B. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო უნდა ჩატარდეს ქირურგიული მკურნალობა (ფარისებრი ჯირკვლის თითქმის ტოტალური რეზექცია) სათანადო წინასაოპერაციო მომზადების (თირეოტოქსიკოზის კუპირების) შემდეგ.

    • C. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო პაციენტს უნდა დაენიშნოს კონსერვატული მკურნალობა თირეოსტატიკური პრეპარატებით მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ჩასატარებლად

    • D. 

      //თირეოსტატიკური პრეპარატებით ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, აუტოიმუნური აგრესიის რეციდიული მიმდინარეობის გამო უნდა დაენიშნოს კონსერვატული მკურნალობა ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის რომელიმე პრეპარატით (L-თიროქსინი ან ეუთიროქსი) იოდით ინდივიდუალური პროფილაქტიკის პირობებში.

  • 18. 
    //// 40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში. კლინიკურიდიაგნოზია: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (საშუალოსიმძიმის). კონსერვატული მკურნალობა ტარდება თირეოსტატიკური პრეპარატით(თიროზოლი 60 მგ/დღეში), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორით(ანაპრილინი 80 მგ/დღეში).ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რომელი გართულების განვითარებაარის მოსალოდნელი ამ შემთხვევაში?
    • A. 

      //გასტროპარეზი

    • B. 

      //ლეიკოპენია

    • C. 

      //ჰიპერგლიკემიური კომა

    • D. 

      //ტეტანია

  • 19. 
    //// 40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში. კლინიკურიდიაგნოზია: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (საშუალოსიმძიმის). კონსერვატული მკურნალობა ტარდება თირეოსტატიკური პრეპარატით(თიროზოლი 60 მგ/დღეში), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორით(ანაპრილინი 80 მგ/დღეში).ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რომელი გართულების განვითარებაარის მოსალოდნელი ამ შემთხვევაში?
    • A. 

      //გასტროპარეზი

    • B. 

      //ალერგიული დერმატიტი

    • C. 

      //ჰიპერგლიკემიური კომა

    • D. 

      //ტეტანია

  • 20. 
    //// 40 წლის ქალს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში დაუდგინდა კლინიკურიდიაგნოზი: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (საშუალო სიმძიმის).დაენიშნა კონსერვატული მკურნალობა: თირეოსტატიკური პრეპარატით(თიროზოლი 60 მგ/დღეში). განმეორებით კონსულტაციაზე პაციენტი დროულადარ გამოცხადდა, მაგრამ აგრძელებდა მკურნალობას დანიშნული დოზებით.დაახლოებით ორი თვის შემდეგ კვლავ მიმართა ენდოკრინოლოგს შემდეგიჩივილებით: კანის სიმშრალე, ხმის ჩახლეჩვა, სახისა და სხეულის შეშუპება,ყაბზობა, გულის შეკუმშვათა სიხშირის გაიშვიათება.ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რა შეიძლება იყოს ამ მოვლენებისგანვითარების მიზეზი?
    • A. 

      //ნეფროზული სინდრომი

    • B. 

      //ალერგიული დერმატიტი

    • C. 

      //მედიკამენტური ჰიპოთირეოზი

    • D. 

      //თირეოტოქსიური კარდიოპათია და სისხლის მიმოქცევის უკმარისობა