Τεστ για Δ (201-250)

50 Questions | Total Attempts: 14

SettingsSettingsSettings
Please wait...
Τεστ για Δ (201-250)

.


Questions and Answers
  • 1. 
    Μετά τη δημιουργία του χαρτοφυλακίου επενδύσεων, για να διατηρήσουμε το επίπεδο κινδύνου που έχουμε αναλάβει, σύμφωνα με το προφίλ κινδύνου του ασφαλισμένου…
    • A. 

      κάνουμε ανακατανομή κεφαλαίων (rebalancing) για να επαναφέρουμε το χαρτοφυλάκιο στο επίπεδο κινδύνου που έχουμε συμφωνήσει αρχικά.

    • B. 

      πουλάμε προϊόντα που επενδύουν σε ομόλογα και αγοράζουμε μετοχές.

    • C. 

      πουλάμε τις μετοχικές και ομολογιακές επενδύσεις και αγοράζουμε προϊόντα χρηματαγοράς.

    • D. 

      όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

  • 2. 
    Μια αγορά στην οποία οι τιμές αντανακλούν πλήρως όλη τη διαθέσιμη, κάθε φορά, πληροφόρηση χαρακτηρίζεται: 
    • A. 

      Από αδύναμη αποτελεσματικότητα.

    • B. 

      Από ημι-ισχυρή αποτελεσματικότητα.

    • C. 

      Αποτελεσματική.

    • D. 

      Οργανωμένη.

  • 3. 
    Αν μια αγορά είναι αποτελεσματική…
    • A. 

      επενδύσεις με τον ίδιο κίνδυνο έχουν ίδιες αποδόσεις.

    • B. 

      υπάρχει η δυνατότητα υπερκερδών αν ο επενδυτής χρησιμοποιήσει τη θεμελιώδη ανάλυση.

    • C. 

      υπάρχει η δυνατότητα υπερκερδών αν ο επενδυτής χρησιμοποιήσει την τεχνική ανάλυση.

    • D. 

      η αγορά δεν μπορεί να είναι οργανωμένη.

  • 4. 
    "Ο κίνδυνος τον οποίο ενέχει η διαπραγμάτευση ενός αξιόγραφου είναι ανάλογος των διακυμάνσεων των τιμών του αξιογράφου". Αξιολογήστε τη πρόταση:
    • A. 

      Λάθος.

    • B. 

      Σωστό.

    • C. 

      Είναι αντιστρόφως ανάλογος των τιμών των διακυμάνσεων των τιμών του.

    • D. 

      Καμία από τις απαντήσεις δεν είναι σωστή.

  • 5. 
    Η απόδοση ενός χαρτοφυλακίου μετοχών επηρεάζεται κυρίως από τον………………….που εμπεριέχει:
    • A. 

      Συστηματικό ή κίνδυνο αγοράς.

    • B. 

      Μη συστηματικό ή ειδικό κίνδυνο.

    • C. 

      Πιστωτικό κίνδυνο.

    • D. 

      Μη συστηματικό ή ειδικό κίνδυνο καθώς και από τον πιστωτικό κίνδυνο.

  • 6. 
    Ποια από τις παρακάτω επενδυτικές επιλογές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποτελεσματική προστασία έναντι του πληθωρισμού;
    • A. 

      Οι προθεσμιακές καταθέσεις.

    • B. 

      Οι απαιτήσεις από αντασφαλιστές.

    • C. 

      Ένα ομόλογο που είναι συνδεδεμένο με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.

    • D. 

      Οι τραπεζικές μετοχές.

  • 7. 
    Το πρώτο βήμα στην επενδυτική διαδικασία ενός ιδιώτη επενδυτή είναι:
    • A. 

      Η ανάλυση των διεθνών χρηματαγορών και κεφαλαιαγορών.

    • B. 

      Η ανάλυση των προγραμμάτων που προσφέρει η ασφαλιστική επιχείρηση.

    • C. 

      Ο προσδιορισμός των χρηματοοικονομικών αναγκών του.

    • D. 

      Η αποτελεσματική κατασκευή του χαρτοφυλακίου του.

  • 8. 
    Ποιο από τα ακόλουθα δεν πρέπει να σας επηρεάζει στη διαμόρφωση ενός χαρτοφυλακίου;
    • A. 

      Οι παρελθούσες αποδόσεις των διαθέσιμων επενδυτικών επιλογών.

    • B. 

      O χρονικός ορίζοντας της επένδυσης.

    • C. 

      Το προφίλ κινδύνου του επενδυτή.

    • D. 

      Οι ανάγκες και ο επενδυτικός στόχος του επενδυτή.

  • 9. 
    Η απόδοση μιας επένδυσης που προκύπτει από την αφαίρεση των φόρων και του πληθωρισμού ονομάζεται:
    • A. 

      Ονομαστική απόδοση.

    • B. 

      Πραγματική απόδοση.

    • C. 

      Μικτή απόδοση.

    • D. 

      Τιμαριθμοποιημένη απόδοση.

  • 10. 
    Επιπλέον των άλλων κινδύνων, η μετοχή "Α" του κλάδου ενέργειας διατρέχει τον κίνδυνο:
    • A. 

      Της αγοράς στο σύνολό της.

    • B. 

      Της οικονοµικής φερεγγυότητας.

    • C. 

      Της πορείας των τιμών του πετρελαίου.

    • D. 

      Τον ειδικό κίνδυνο της επιχείρησης.

  • 11. 
    Η διεθνική διαφοροποίηση χαρτοφυλακίου µειώνει τον συνολικό επενδυτικό κίνδυνο, δεδομένου ότι: i) Οι διαφορετικές εθνικές αγορές συσχετίζονται, ii) Οι διαφορετικές εθνικές αγορές παρουσιάζουν διαφορετική αντίδραση και οικονοµικά χαρακτηριστικά, σηµαντικά µεταξύ τους, iii) Ο συντελεστής συσχέτισης µεταξύ των αποδόσεων των διαφόρων αγορών είναι χαµηλός, iv) Οι διάφορες εθνικές αγορές συσχετίζονται µεταξύ τους βραχυχρόνια αλλά όχι µακροχρόνια. Τι ισχύει;
    • A. 

      Tο (i) και το (ii).

    • B. 

      Tο (ii) και το (iii).

    • C. 

      Όλα εκτός από το (iv).

    • D. 

      Όλα εκτός από το (i).

  • 12. 
    Η απόφαση των επενδυτών για την κατανοµή των επενδύσεών τους κατά την επενδυτική διαδικασία:
    • A. 

      Βοηθά τους επενδυτές να θέτουν ρεαλιστικούς επενδυτικούς στόχους.

    • B. 

      Περιλαµβάνει τον ορισµό των συγκεκριµένων επενδυτικών τίτλων του χαρτοφυλακίου τους.

    • C. 

      Καθορίζει σηµαντικό µέρος της απόδοσης χαρτοφυλακίου και της διακύµανσής του.

    • D. 

      Θέτει πρότυπα µε βάση τα οποία καθορίζεται ο κατάλληλος επενδυτικός ορίζοντας.

  • 13. 
    Βασικός σκοπός του προσδιορισµού των επενδυτικών στόχων του πελάτη είναι:
    • A. 

      Η ικανοποίηση της ανάγκης του πελάτη του να εκφράσει τις απόψεις του για την αγορά.

    • B. 

      Η περιγραφή των ορίων εντός των οποίων θα κινηθεί η επενδυτική πολιτική του πελάτη.

    • C. 

      Ο προσδιορισµός του χρονικού ορίζοντα λήψης των επενδυτικών αποφάσεων του πελάτη.

    • D. 

      Ο προσδιορισµός της επιθυµητής σχέσης κινδύνου - απόδοσης του πελάτη.

  • 14. 
    Προκειµένου να οριστεί ο χαρακτήρας επενδυτικής πολιτικής, ποιο από τα παρακάτω δεν αποτελεί περιορισµό:
    • A. 

      Η απαιτούµενη απόδοση.

    • B. 

      Οι ανάγκες ρευστότητας.

    • C. 

      Ο χρονικός ορίζοντας της επένδυσης.

    • D. 

      Οι φορολογικοί περιορισµοί.

  • 15. 
    Ποια από τις παρακάτω επιλογές δεν µπορεί να συµβάλει στο περιορισµό του συστηµατικού κινδύνου ενός  μετοχικού χαρτοφυλακίου:
    • A. 

      Η πώληση µετοχών που είναι υπερτιµηµένες.

    • B. 

      Η επένδυση σε προϊόντα σταθερού εισοδήµατος.

    • C. 

      Η διακράτηση υψηλού ποσοστού διαθεσίµων στο χαρτοφυλάκιο.

    • D. 

      Η επιλογή µετοχών χαµηλού συστηµατικού κινδύνου.

  • 16. 
    Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή σχετικά µε τη διαφοροποίηση χαρτοφυλακίου:
    • A. 

      Τα οφέλη από τη µείωση κινδύνου µέσω διαφοροποίησης δεν µπορούν να πραγµατοποιηθούν σε χαρτοφυλάκιο µε λιγότερες από 30-35 µετοχές.

    • B. 

      Όσο περισσότερο αυξάνεται ο αριθµός των µετοχών σε ένα χαρτοφυλάκιο, τόσο λιγότερο αυξάνεται ο συντελεστής βήτα (beta).

    • C. 

      Όσο µειώνεται, µέσω διαφοροποίησης, ο συνολικός κίνδυνος χαρτοφυλακίου, τόσο µειώνεται η προσδοκώµενη απόδοση.

    • D. 

      Σε καλά διαφοροποιηµένο χαρτοφυλάκιο, ο µη συστηματικός κίνδυνος µπορεί να µειωθεί ή να εξαλειφθεί.

  • 17. 
    Ο επενδυτής Χ καλείται να επιλέξει μεταξύ δύο επενδύσεων: (α) την επένδυση Α με αναμενόμενη απόδοση 20% και τυπική απόκλιση 12, και (β) την επένδυση Β με απόδοση 20% και τυπική απόκλιση 16. Κατόπιν ανάλυσης του επενδυτικού του προφίλ και συζήτησης με τον σύμβουλό του επιλέγει την επένδυση Α. Τι είδους επενδυτής είναι ο κύριος Χ;
    • A. 

      Ουδέτερος απέναντι στον κίνδυνο (risk neutral).

    • B. 

      Αποστρέφεται τον κίνδυνο (risk averse).

    • C. 

      Αγαπά τον κίνδυνο (risk lover).

    • D. 

      Καμία από τις απαντήσεις δεν είναι σωστή.

  • 18. 
    Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή για έναν ορθολογικό επενδυτή;
    • A. 

      Μεταξύ δύο αμοιβαίων κεφαλαίων με την ίδια απόδοση επιλέγει αυτό με τον μικρότερο κίνδυνο.

    • B. 

      Mε τον ίδιο κίνδυνο επιλέγει την επένδυση με τη μικρότερη απόδοση.

    • C. 

      Μεταξύ δύο αμοιβαίων κεφαλαίων επιλέγει πάντα αυτό με τη μεγαλύτερη απόδοση.

    • D. 

      Μεταξύ δύο αμοιβαίων κεφαλαίων επιλέγει πάντα αυτό με τον μικρότερο κίνδυνο.

  • 19. 
    Πότε μια αγορά αξιογράφων θεωρείται αποτελεσματική;
    • A. 

      Όταν οι χρηματιστηριακές τιμές των αξιόγραφων είναι, κατά προσέγγιση, ίσες με την πραγματική αξία τους.

    • B. 

      'Όταν ως πραγματική αξία των αξιογράφων εννοούμε την παρούσα αξία των αναμενομένων από τα αξιόγραφα έσοδα.

    • C. 

      'Όταν ως πραγματική αξία των αξιογράφων εννοούμε τα αναμενόμενα μελλοντικά έσοδα από τα αξιόγραφα.

    • D. 

      Όταν οι χρηματιστηριακές τιμές των αξιόγραφων είναι, κατά προσέγγιση, ίσες με την πραγματική αξία τους καθώς και όταν ως πραγματική αξία των αξιογράφων εννοούμε την παρούσα αξία των αναμενομένων από τα αξιόγραφα έσοδα.

  • 20. 
    Τι οδηγεί στην αποτελεσματικότητα της αγοράς;
    • A. 

      Η ύπαρξη πολλών επενδυτών, καλά πληροφορημένων για τις προοπτικές των επιχειρήσεων στις οποίες επενδύουν, με στόχο τη μεγιστοποίηση της αξίας του χαρτοφυλακίου τους.

    • B. 

      Η ύπαρξη σημαντικού αριθμού αναλυτών, με γνώσεις και καλή πληροφόρηση, σχετικά με τις προοπτικές των επιχειρήσεων.

    • C. 

      Οι αποφάσεις των επενδυτών, οι σχετιζόμενες με την αγορά ή την πώληση αξιόγραφων, να βασίζονται στην πληροφόρησή τους από τους αναλυτές.

    • D. 

      Όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

  • 21. 
    Ποιά μορφή αποτελεσματικότητας της αγοράς αξιόγραφων από τις παρακάτω αναφερόμενες δεν υπάρχει;
    • A. 

      Η ασθενής μορφή (weak form).

    • B. 

      Η ημι-ισχυρή μορφή (semi-strong form).

    • C. 

      Η πολύ ισχυρή μορφή (very strong form).

    • D. 

      Η ισχυρή μορφή (strong form).

  • 22. 
    Με τι σχετίζεται η "ανθεκτικότητα" μιας αγοράς (continuity);
    • A. 

      Έχει σχέση με την ταχύτητα ροής των εντολών σε κάθε νέα τιμή που διαμορφώνεται.

    • B. 

      Σχετίζεται με το γινόμενο του αριθμού των διαφόρων κατηγοριών τίτλων που γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε μια αγορά, επί τις αντίστοιχες τιμές τους.

    • C. 

      Σχετίζεται με την αντοχή του Γενικού Δείκτη Τιμών.

    • D. 

      Καμία από τις απαντήσεις δεν είναι σωστή.

  • 23. 
    Με τι έχει σχέση η "ομοιογένεια των περιουσιακών στοιχείων" (homogeneous);
    • A. 

      Mε τις νέες εντολές που θα δεχθεί μια αγορά, μόλις μεταβληθεί η τιμή ενός περιουσιακού στοιχείου.

    • B. 

      Με τα χαρακτηριστικά κινδύνου και απόδοσης τους.

    • C. 

      Mε την κεφαλαιοποίηση των επιχειρήσεων.

    • D. 

      Καμία από τις απαντήσεις δεν είναι σωστή.

  • 24. 
    Ο μη συστηματικός κίνδυνος …
    • A. 

      συνδέεται με τον κίνδυνο της αγοράς.

    • B. 

      δεν μπορεί να ελεγχθεί.

    • C. 

      μπορεί να μειωθεί ή ακόμα και να εξουδετερωθεί με διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου του επενδυτή.

    • D. 

      όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

  • 25. 
    Ο μη διαφοροποιήσιμος ή συστηματικός κίνδυνος... 
    • A. 

      συνδέεται με το κίνδυνο της αγοράς.

    • B. 

      αναφέρεται στις γενικές συνθήκες που επικρατούν στις κεφαλαιαγορές και τους παράγοντες που τις επηρεάζουν.

    • C. 

      δεν μπορεί να μειωθεί ή ακόμα και να εξουδετερωθεί με τροποποίηση του χαρτοφυλακίου του επενδυτή.

    • D. 

      όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

Back to Top Back to top