Take Another Quiz

გული და სისხლძარღვები

201
გული და სისხლძარღვები

XIთავი

Questions and Answers
  • 1. 
    გული ორგანიზმში ორ ძირითად ფუნქციას ასრულებს:
    • A. 

      რეგენერაციულს და სატრანსპორტოს.

    • B. 

      დამცველობითს და მჭირხნავს.

    • C. 

      რეგენერაციულს და რეზერვუარის.

    • D. 

      რეზერვუარის და მჭირხნავს.

  • 2. 
    გულში აგზნება წარმოიქმნება პერიოდულად მასშივე მიმდინარე პროცესების გავლენით. ამ მოვლენას ეწოდება:
    • A. 

      აგზნებადობა.

    • B. 

      გამტარებლობა.

    • C. 

      რეფრაქტერობა.

    • D. 

      ავტომატიზმი.

  • 3. 
    წინაგულების ატიპიური კარდიომიოციტებით შედგენილი კონებია:
    • A. 

      ბახმანის, ვენკენბახის, რუფინის.

    • B. 

      ბახმანის, ვენკენბახის, კრაუზეს.

    • C. 

      ბახმანის, ვენკენბახის, ტორელის.

    • D. 

      ბახმანის, ვენკენბახის, პაჩინის.

  • 4. 
    წინაგულების ატიპიური კარდიომიოციტებისგან შემდგარი გამტარი სისტემის კონები უზრუნველყოფენ:
    • A. 

      წინაგულებში აგზნების სწრაფ და კოორდინირებულ გავრცელებას.

    • B. 

      წინაგულების და პარკუჭების თანმიმდევრულ და სინქრონულ შეკუმშვას.

    • C. 

      ატრიოვენტრიკულური დაყოვნების განვითარებას.

    • D. 

      წინაგულებში აგზნების კერის ინიცირებას.

  • 5. 
    აგზნების გამტარი წინაგულოვანი კონების თავისებურებანია:
    • A. 

      კონებში აგზნება დაყოვნებით ტარდება, ვიდრე მიოკარდიუმში და კალიუმის კონცენტრაციის მომატების მიმართ ისინი უფრო მდგრადნი არიან

    • B. 

      კონებში აგზნება უფრო სწრაფად ვრცელდება, ვიდრე მიოკარდიუმში და კალციუმის კონცენტრაციის მომატების მიმართ ისინი უფრო მდგრადნი არიან.

    • C. 

      კონებში აგზნება უფრო სწრაფად ვრცელდება, ვიდრე მიოკარდიუმში; კალიუმის კონცენტრაციის მომატების მიმართ ისინი უფრო მდგრადნი არიან.

    • D. 

      კონებში აგზნება უფრო სწრაფად ვრცელდება, ვიდრე მიოკარდიუმში და ნატრიუმის კონცენტრაციის მომატების მიმართ ისინი უფრო მდგრადნი არიან.

  • 6. 
    კარდიომიოციტების უმეტესობისათვის მოსვენების პოტენციალია:
    • A. 

      -70 მვ

    • B. 

      -50 მვ

    • C. 

      -90 მვ

    • D. 

      -30 მვ

  • 7. 
    გულის მიოციტების მოსვენების პოტენციალი თითქმის მთლიანად განპირობებულია:
    • A. 

      კალიუმის კონცენტრაციული გრადიენტით

    • B. 

      კალციუმის კონცენტრაციული გრადიენტით.

    • C. 

      ნატრიუმის კონცენტრაციული გრადიენტით.

    • D. 

      ქლორის კონცენტრაციული გრადიენტით.

  • 8. 
    მიოკარდიუმის თვისებებია:
    • A. 

      აგზნებადობა,პლასტიკურობა,გამტარებლობა,შეკუმშვადობა,სინციტიუმი,რეფრაქტერობა.

    • B. 

      აგზნებადობა, გამტარებლობა, ავტომატიზმი, შეკუმშვადობა, რეფრაქტერობა,
      სინციტიუმი.

    • C. 

      აგზნებადობა, გამტარებლობა, შეკუმშვადობა, ავტომატიზმი, გახანგრძლივებული რეფრაქტერობა, ფუნქციური სინციტიუმი.

    • D. 

      აგზნებადობა, გამტარებლობა, შეკუმშვადობა, ავტომატიზმი, ქემორეცეპციულობა,
      ხანგრძლივი რეფრაქტერობა.

  • 9. 
    რა წარმოადგენს გულის რიტმის პირველი რიგის წამყვანს?
    • A. 

      ატრიოვენტრიკულური კვანძი.

    • B. 

      სინოატრიული კვანძი.

    • C. 

      პურკინიეს ბოჭკოები.

    • D. 

      ჰისისკონა.

  • 10. 
    რა იწვევ სკუმშვადი კარდიომიოციტების მოქმედების პოტენციალის პლატოს განვითარებას?
    • A. 

      Na-ისსწრაფი არხების აქტივაცია.

    • B. 

      Ca-ის ნელი არხები საქტივაცია.

    • C. 

      Na-ის სწრაფი არხების რეაქტივაცია.

    • D. 

      K-ის არხების აქტივაცია.

  • 11. 
    რითა განპირობებული სინოატრიული კვანძის ავტორიტმულობა?
    • A. 

      მემბრანის ნელი დიასტოლური რეპოლარიზაციით.

    • B. 

      მემბრანის სწრაფი რეპოლარიზაციით.

    • C. 

      მემბრანის ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციით.

    • D. 

      მემბრანის სწრაფი დეპოლარიზაციით.

  • 12. 
    პარკუჭების მიოკარდიუმის მოქმედების პოტენციალის წარმოქმნისათვის საჭიროა მემბრანის დეპოლარიზაცია:
    • A. 

      20 მვ-ით.

    • B. 

      40 მვ-ით.

    • C. 

      30 მვ-ით.

    • D. 

      10 მვ-ით.

  • 13. 
    პარკუჭების მიოკარდიუმის მოქმედების პოტენციალი სფაზებია:
    • A. 

      საწყისი სწრაფი დეპოლარიზაცია, ნელი რეპოლარიზაცია, სწრაფი
      რეპოლარიზაცია და მოსვენება.

    • B. 

      საწყისი სწრაფი დეპოლარიზაცია, სწრაფი რეპოლარიზაცია, ნელი
      რეპოლარიზაცი ადა მოსვენება.

    • C. 

      სპონტანური დიასტოლური დეპოლარიზაცია, სწრაფი რეპოლარიზაცია, ნელი
      რეპოლარიზაცია დ ამოსვენება.

    • D. 

      ნელი დეპოლარიზაცია, ნელი რეპოლარიზაცია, სწრაფი რეპოლარიზაცია და მოსვენება.

  • 14. 
    სპონტანური დიასტოლური დეპოლარიზაციის სიჩქარე და სიხშირე უფრო დაბალია:
    • A. 

      სინოატრიულ კვანძში.

    • B. 

      ატრიოვენტრიკულურ კვანძში.

    • C. 

      კუმშვად კარდიომიოციტში.

    • D. 

      წინაგულების ყურების მიოციტებში.

  • 15. 
     სინოატრიული კვანძის უჯრედების ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციისა და მოქმედების პოტენციალის ნელი აღმავალი ფაზის განვითარებაში წამყვან როლს ასრულებს:
    • A. 

      კალციუმის არხები.

    • B. 

      ნატრიუმის სწრაფი არხები.

    • C. 

      კალიუმის სწრაფი არხები.

    • D. 

      კალიუმის ნელი არხები.

  • 16. 
     არსებობს მონაცემები, რომ ჭეშმარიტი პეისმეკერების კავშირი კუმშვად მიოკარდიუმთან ხორციელდება:
    • A. 

      ჰისის კონით.

    • B. 

      ნექსუსებით.

    • C. 

      ბახმანის კონით.

    • D. 

      შუალედური T უჯრედებით.

  • 17. 
    ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების სიჩქარე რეგულირდება ვნს-ის სიმპათიკური მედიატორის - ნორადრენალინის მეშვეობით შემდეგნაირად:
    • A. 

      ნორადრენალინი აბლოკირებს კალციუმის ნელ არხებს, რის შედეგადაც დიასტოლური დეპოლარიზაციის სიჩქარე მატულობს და სპონტანური აქტივობის რიტმი იზრდება;

    • B. 

      ნორადრენალინი ააქტივებს კალიუმის განვლადობას, რაც ანელებს დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარებას, რის გამოც ხდება რიტმის გაიშვიათება;

    • C. 

      ნორადრენალინი აბლოკირებს კალციუმის ნელ არხებს, რის შედეგადაც დიასტოლური დეპოლარიზაციის სიჩქარე კლებულობს, რიტმი იშვიათდება;

    • D. 

      ნორადრენალინი ააქტივებს კალციუმის ნელარხებს, რის შედეგადაც დიასტოლური დეპოლარიზაციის სიჩქარე მატულობს და სპონტანური აქტივობის რიტმი იზრდება;

  • 18. 
    ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების სიჩქარე რეგულირდება ვნს-ის პარასიმპათიკური მედიატორის -აცეტილქოლინის მეშვეობით შემდეგნაირად:
    • A. 

      აცეტილქოლინი აქვეითებს კალიუმის განვლადობას, რის შედეგადაც დიასტოლური დეპოლარიზაციის სიჩქარე მატულობს და რიტმი იზრდება.

    • B. 

      აცეტილქოლინი ზრდის მემბრანაში კალიუმის განვლადობას, რაც ანელებს დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარებას, რიტმი იშვიათდება ან სრულად წყდება.

    • C. 

      აცეტილქოლინი აქვეითებს მემბრანის კალიუმის განვლადობას, რაც ანელებს ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარებას და აიშვიათებ სრიტმს.

    • D. 

      აცეტილქოლინი აქვეითებს მემბრანის კალიუმის განვლადობას, რის შედეგადაც დიასტოლური დეპოლარიზაციის სიჩქარე მატულობს და სპონტანური აქტივობის რიტმი იზრდება.

  • 19. 
    გულის რიტმის წამყვანში აღმოცენებულია გზნება წინაგულების გამტარი სისტემით თითქმის:
    • A. 

      ხუთჯერ მეტი სიჩქარით აღწევს ატრიოვენტრიკულურ კვანძს.

    • B. 

      ოთხჯერ მეტი სიჩქარით და სინქრონულად აღწევს ატრიოვენტრიკულურ კვანძს.

    • C. 

      სამჯერ მეტი სიჩქარით აღწევს ატრიოვენტრიკულურ კვანძს.

    • D. 

      ორჯერ მეტი სიჩქარით და ასინქრონულად აღწევს ატრიოვენტრიკულურ კვანძს.

  • 20. 
    პარკუჭების მიოკარდიუმის აბსოლუტური რეფრაქტერობის პერიოდი დაახლოებით გრძელდება:
    • A. 

      0,03მწმ

    • B. 

      0,27წმ

    • C. 

      0,03წმ

    • D. 

      0,27მწმ

  • 21. 
    პარკუჭების მიოკარდიუმის შეფარდებითი რეფრაქტერობის პერიოდი გრძელდება:
    • A. 

      0,27მწმ

    • B. 

      0,03წმ

    • C. 

      0,27მწმ

    • D. 

      0,03მწმ

  • 22. 
    გულის გამტარი სისტემის არსებობა უზრუნველყოფს შემდეგ ფიზიოლოგიურ თვისებებს, გარდა ერთისა: .
    • A. 

      მიოკარდიუმის ხანგრძლის რეფრაქტერობას.

    • B. 

      წინაგულების ადა პარკუჭების შეკუმშვათა თანმიმდევრობას.

    • C. 

      პარკუჭების მიოკარდიუმის უჯრედების სინქრონულ შეკუმშვას.

    • D. 

      იმპულსების (მოქმედების პოტენციალების) რიტმულ გენერაციას

  • 23. 
    როგორია მიოკარდიუმის შეკუმშვისა და რეფრაქტერობის ფაზის ხანგრძლივობათა თანაფარდობა?
    • A. 

      მიოკარდიუმის შეკუმშვის ხანგრძლივობა რეფრაქტერობის ფაზაზ ემეტია.

    • B. 

      მიოკარდიუმის შეკუმშვის ხანგრძლივობა რეფრაქტერობის ფაზაზე ნაკლებია.

    • C. 

      მიოკარდიუმის შეკუმშვის ხანგრძლივობა თითქმის ემთხვევა რეფრაქტერობის ფაზას.

    • D. 

      არარსებობს კავშირი მიოკარდიუმის შეკუმშვისა და რეფრაქტერობის ფაზას შორის.

  • 24. 
    გულის საკნების ელექტრომექანიკური მუშაობის თანმიმდევრობას და კოორდინირებულობას განსაზღვრავენ შემდეგი გარემოებები, გარდა ერთისა:
    • A. 

      გულში აგზნება ვრცელდება მხოლოდ ფუძიდან მწვერვალისკენ და არა რეტროგრადულად.

    • B. 

      გულის რიტმის გენერატორი და ცენტრი ატრიოვენტრიკულურ კვანძშია.

    • C. 

      წინაგულების და პარკუჭების მიოკარდიუმი იზოლირებულია.

    • D. 

      გულის რიტმის წამყვანი სინოატრიულ კვანძშია, ატრიოვენტრიკულურ კვანძში აგზნების გატარება ყოვნდება.

  • 25. 
    გულის გამტარი სისტემის ავტომატიის კლებადი გრადიენტი იმაში მდგომარეობს, რომ გამტარი სისტემის სხვადასხვა უბანი რაც უფრო დაცილებულია:
    • A. 

      ატრიოვენტრიკულური კვანძიდან, მით უფრო მცირეა ავტომატიისუნარი.

    • B. 

      ატროვენტრიკულური კვანძიდან, მით უფრო ცვალებადია ავტომატიის უნარი.

    • C. 

      სინოატრიული კვანძიდან, მით უფრო მცირეა მისი ავტომატიის უნარი.

    • D. 

      სინოატრიული კვანძიდან, მით უფრო მეტია ავტომატი ისუნარი.

  • 26. 
    "სულ ან არაფრის" კანონსემორჩილება:
    • A. 

      არც კარდიომიოციტი, არც წინაგულების მიოკარდიუმი.

    • B. 

      კარდიომიოციტი, მაგრამ არემორ ჩილება მიოკარდიუმი.

    • C. 

      მიოკარდიუმი, მაგრამ არემორჩილება კარდიომიოციტი.

    • D. 

      როგორც კარდიომიოციტი, ისე მიოკარდიუმი.

  • 27. 
     ატრიოვენტრიულურ კვანძში აგზნების გატარების დაყოვნება უზრუნველყოფს:  
    • A. 

      წინაგულებისა და პარკუჭების აგზნებისა და შეკუმშვის თანმიმდევრობას და კოორდინირებას.

    • B. 

      წინაგულებისა და პარკუჭების ერთდროულ აგზნებას და მოდუნებას.

    • C. 

      გულის შეკუმშვათა გამოხატულ გაიშვიათებას დ აგაძლიერებას.

    • D. 

      წინაგულებისა და პარკუჭების ერთდროულ აგზნება/შეკუმშვას და კოორდინირებას.

  • 28. 
    რა არის შეუძლებელი მიოკარდიუმში ხანგრძლივი რეფრაქტერობის ფაზის არსებობის გამო?
    • A. 

      პარკუჭების სისტოლის დროს მოდუნება.

    • B. 

      ერთხელობრივი შეკუმშვა და სწრაფი მოდუნება.

    • C. 

      შეკუმშვათა სუმაცია - ტეტანუსი.

    • D. 

      პარკუჭების აგზნების ერთდროული დაწყება და მისი სუმაცია.

  • 29. 
    რით ხასიათდება პარკუჭოვანი ექსტრასიტოლა?
    • A. 

      კომპენსაციური ტაქიკარდიით, სინუსური რიტმის შენელებით.

    • B. 

      კომპენსაციური ბრადიკარდიით და ქრონოტროპულობით

    • C. 

      კომპენსაციური პაუზით, სინუსური რიტმის შეცვლით.

    • D. 

      კომპენსაციური პაუზით, სინუსური რიტმის უცვლელობით.

  • 30. 
    რა არის ვექტორელექტროკარდიოგრაფია?
    • A. 

      წინაგულების მემბრანული პოტენციალის და გულის ელექტრული ღერძის მიმართულების ერთდროული რეგისტრაცია სხეული სზედაპირიდან.

    • B. 

      გულის ელექტრული პოტენციალების გავრცელების რეგისტრაცია სხეულის ზედაპირიდან.

    • C. 

      პოტენციალთა სხვაობისა და გულის ელექტრული ღერძის მიმართულების ერთდროული რეგისტრაცია სხეულის ზედაპირიდან.

    • D. 

      გულის მექანიკური მუშაობის რეგისტრაცია ელექტრული ხელსაწყოთი სხეულის ზედაპირიდან.

  • 31. 
    რა არის ელექტროკარდიოგრაფია?
    • A. 

      გულის ელექტრული ღერძის მიმართულების ცვლილებათა რეგისტრაცია სხეულის ზედაპირიდან.

    • B. 

      კუნთების მემბრანული მოქმედების პოტენციალის გავრცელების რეგისტრაცია სხეულის ზედაპირიდან.

    • C. 

      გულის ელექტრული პოტენციალების გავრცელების რეგისტრაცია სხეულის ზედაპირიდან.

    • D. 

      გულის მექანიკური მუშაობის რეგისტრაცია ელექტრული ხელსაწყოთი სხეულის ზედაპირიდან.

  • 32. 
    რით არის განპირობებული ელექტროკარდიოგრამაზე Pკბილი?
    • A. 

      პარკუჭების შეკუმშვით.

    • B. 

      პარკუჭების აგზნებით.

    • C. 

      წინაგულების აგზნებით

    • D. 

      წინაგულების შეკუმშვით.

  • 33. 
    ელექტროკარდიოგრამის რომელი კბილი შეესაბამება პარკუჭების აგზნების დასასრულს?
    • A. 

      T

    • B. 

      S

    • C. 

      R

    • D. 

      Q

  • 34. 
    ითვლება, რომ პარკუჭების შიგნითა ზედაპირის, მარჯვენა დვრილისებრი კუნთისა და გულის მწვერვალის აგზნებით განპირობებულია ელექტროკარდიოგრამის:
    • A. 

      Rკბილი

    • B. 

      Tკბილი

    • C. 

      P კბილი.

    • D. 

      Q კბილი.

  • 35. 
    ორივე პარკუჭის ზედაპირისა და ფუძის აგზნებით განპირობებულია ელექტროკარდიოგრამის:
    • A. 

      Tკბილი.

    • B. 

      P კბილი.

    • C. 

      Rკბილი.

    • D. 

      Q კბილი.

  • 36. 
    ელექტროკარდიოგრამის Tკბილსა და მომდევნო P კბილსშორის არსებული სეგმენტი შეესაბამება:
    • A. 

      გულის მოსვენების პერიოდს.

    • B. 

      პარკუჭებიდან წინაგულებისკენ აგზნების გატარებას.

    • C. 

      წინაგულებიდან პარკუჭებამდე აგზნების გატარების შენელებას.

    • D. 

      წინაგულებიდან პარკუჭებამდე აგზნების გატარებას.

  • 37. 
    რით არის განპირობებული ელექტროკარდიოგრამაზე  QRSშკბილები?
    • A. 

      პარკუჭების აგზნებით (დეპოლარიზაციით)

    • B. 

      პარკუჭების შეკუმშვით.

    • C. 

      წინაგულების აგზნებით (დეპოლარიზაციით).

    • D. 

      წინაგულების შეკუმშვით.

  • 38. 
     რა ცვლილებაა მოსალოდნელი ელექტროკარდიოგრამაზე წინაგულიდან პარკუჭებამდე აგზნების გატარების შენელებისას?
    • A. 

      იზრდება QRSკბილების საერთო ხანგრძლივობა.

    • B. 

      იზრდებაS-Tსეგმენტის ხანგრძლივობა.

    • C. 

      იზრდება P კბილის ხანგრძლივობა და ამპლიტუდა.

    • D. 

      იზრდება P-Q ინტერვალი.

  • 39. 
     მარჯვენა წინაგულიდან მარცხენა წინაგულზე აგზნების გადაცემას სჭირდება დაახლოებით:
    • A. 

      10 მწმ

    • B. 

      1 მწმ

    • C. 

      50 მწმ

    • D. 

      5 მწმ

  • 40. 
     პარკუჭების მექანიკური სისტოლის ხანგრძლივობას თითქმის ემთხვევა:
    • A. 

      S-Tინტერვალის ხანგრძლივობა.

    • B. 

      R-Rინტერვალის ხანგრძლივობა.

    • C. 

      Q-Tინტერვალის ხანგრძლივობა.

    • D. 

      P-Q ინტერვალისხანგრძლივობა.

  • 41. 
    ელექტროკარდიოგრამის P-Q ინტერვალი ნორმაში დაახლოებით არის:
    • A. 

      0,27წმ

    • B. 

      0,3წმ

    • C. 

      0,05წმ

    • D. 

      0,12წმ

  • 42. 
    ელექტროკარდიოგრამის QRS კომპლექსის საერთო ხანგრძლივობა შეადგენს:
    • A. 

      0,27-0,3 წმ-ს.

    • B. 

      2-3 წმ-ს.

    • C. 

      0,06-0,09 წმ-ს.

    • D. 

      0,03-0,06 წმ-ს.

  • 43. 
    ელექტროკარდიოგრამაზე წინაგულების რეპოლარიზაცია რეგისტრირდება:
    • A. 

      მულტიპოლარულ განხრებში.

    • B. 

      ვილსონის უნიპოლარულ განხრებში.

    • C. 

      ნების განხრებში.

    • D. 

      ტრანსეზოფაგური გამოყვანის საშუალებით

  • 44. 
    პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლისთვის დამახასიათებელია:
    • A. 

      ასისტოლია.

    • B. 

      კომპენსაციური ტაქიკარდია

    • C. 

      საკომპენსაციო პაუზა.

    • D. 

      სინუსური რიტმის შეცვლა.

  • 45. 
     გულის ციკლის ფაზებია:
    • A. 

      სისტოლა, პაუზა, დიასტოლა; სულ _ დაახლოებით 0,08წმ.

    • B. 

      სისტოლა, მოდუნება, დიასტოლა; დაახლოებით 1 წმ.

    • C. 

      სისტოლა, დიასტოლა, მოდუნება (დასაერთოპაუზა); სულ _ დაახლოებით 1,8წმ.

    • D. 

      სისტოლა, დიასტოლა (დასაერთოპაუზა); სულ _ დაახლოებით 0,8წმ.

  • 46. 
    გულის ციკლის პარკუჭების სისტოლის ხანგრძლივობაა:
    • A. 

      0,33წმ

    • B. 

      0,47წმ

    • C. 

      0,1წმ

    • D. 

      0,8წმ

  • 47. 
    პარკუჭების დაძაბვის პერიოდის ფაზებია:
    • A. 

      სწრაფი და ნელიავსების.

    • B. 

      იზომეტრული მოდუნების და იზომეტრული შეკუმშვის,

    • C. 

      ასინქრონული შეკუმშვის და იზომეტრული შეკუმშვის,

    • D. 

      სწრაფი და ნელი განდევნის,

  • 48. 
    პარკუჭებიდან სისხლის განდევნის პერიოდის ფაზებია:
    • A. 

      ასინქრონული შეკუმშვის და იზომეტრული განდევნის ფაზები.

    • B. 

      სწრაფი და ნელი განდევნის ფაზები.

    • C. 

      პროტოდიასტოლური განდევნის და იზომეტრული განდევნის ფაზები.

    • D. 

      იზომეტრული მოდუნების და ნელი განდევნის ფაზები.

  • 49. 
    გულის ციკლის პარკუჭების დიასტოლის ხანგრძლივობაა:
    • A. 

      0,33წმ

    • B. 

      0,1წმ

    • C. 

      0,47წმ

    • D. 

      0,8წმ

  • 50. 
     პარკუჭების მიოკარდიუმის ფიბრილაციის დროს პარკუჭები:
    • A. 

      შესუსტებით ახორციელებენ სისხლის გადატუმბვას.

    • B. 

      არ აიგზნებიან.

    • C. 

      ვეღარ ახორციელებენ სისხლის გადატუმბვას.

    • D. 

      გაძლიერებით ახორციელებენ სისხლის გადატუმბვას.

  • 51. 
    გულის მუშაობის რიტმის ცვლილების სახეებია:
    • A. 

      ტაქიკარდია, ბრადიკარდია, მიოკარდიტი, მიოდისტროფია, თრთოლვა, ციმციმი.

    • B. 

      ტაქიბრადიკარდია, ექსტრასისტოლა, ფიბრილაცია, თრთოლვა.

    • C. 

      ექსტრასისტოლა, თრთოლვა, ციმციმი, ასისტოლია, არითმია.

    • D. 

      ტაქიკარდია, ბრადიკარდია, სუნთქვითი არითმია, ექსტრასისტოლა, თრთოლვა, ციმციმი.

  • 52. 
    გულის სისხლით ავსებას უზრუნველყოფს:
    • A. 

      გულის წინა შეკუმშვით გამოწვეული მამოძრავებელი ძალის ნარჩენი, სისხლის "მიწოვა" გულმკერდის მიერ, ჩონჩხის კუნთების შეკუმშვა (ვენურიტუმბო).

    • B. 

      გულის წინა დიასტოლით განპირობებული მამოძრავებელი ძალის ნარჩენი, სისხლის მაღალი სიბლანტე, გულმკერდის "მიმწოვი" მოქმედება, ვენების სარქველები.

    • C. 

      გულმკერდის წინა შეკუმშვით გამოწვეული მამოძრავებელი ძალისნარჩენი, წინაგულების "ყურების" რეზერვუარული ფუნქცია, ჩონჩხის კუნთების შეკუმშვა (ვენურიტუმბო).

    • D. 

      გულის წინა შეკუმშვით განპირობებული ელექტრო მამოძრავებელი ძალა, გულმკერდის "გამწოვი" მოქმედება: ჩონჩხის კუნთების შეკუმშვა.

  • 53. 
    დროის მონაკვეთი პარკუჭების მოდუნების დაწყებიდან ნამგლისებრი სარქველების დახურვამდე იწოდება:
    • A. 

      სწრაფი განდევნის პერიოდად.

    • B. 

      ასინქრონული შეკუმშვის პერიოდად.

    • C. 

      პროტოდიასტოლურ პერიოდად.

    • D. 

      პრესისტოლურ პერიოდად.

  • 54. 
    კარდიოციკლის პროტოდიასტოლური პერიოდის ხანგრძლივობაა:
    • A. 

      0,8წმ

    • B. 

      0,12წმ

    • C. 

      0,04წმ

    • D. 

      0,13წმ

  • 55. 
    რამდენია გულის სისტოლური მოცულობა და წუთმოცულობა?
    • A. 

      65-70 მლ, 4,5-5 ლ

    • B. 

      50-60 მლ, 4,5-5 ლ

    • C. 

      50-60 მლ, 6,5-7 ლ

    • D. 

      65-70 მლ, 6-8 ლ

  • 56. 
    სად შეიგრძნობა გულის ბიძგი და რა განაპირობებს მას?
    • A. 

      V ნეკნთა შუა სივრცეში, მარჯვენა ლავიწ შუა ხაზიდან 1 სმ-ით შიგნით, განპირობებულია პარკუჭების იზომეტრული შეკუმშვით.

    • B. 

      IX ნეკნთა შუა სივრცეში, ლავიწ შუა ხაზიდან 4 სმ-ით შიგნით, განპირობებულია პარკუჭების განდევნის ფაზით.

    • C. 

      V ნეკნთა შუა სივრცეში, მარცხენა ლავიწ შუახაზიდან 1 სმ-ისგარეთ, განპირობებულია პარკუჭების იზომეტრული შეკუმშვით.

    • D. 

      IV ნეკნთა შუა სივრცეში, მკერდის ძვლის მარცხენა კიდესთან, განპირობებულია კარიანი სარქველების დახურვით.

  • 57. 
    აუსკულტაციურად განირჩევა:
    • A. 

      გულის I ტონი და გულის ბიძგი.

    • B. 

      გულის ორიტონი - I და II.

    • C. 

      გულისორი - I და III.

    • D. 

      გულისოთხიტონი - I, II, III და IV.

  • 58. 
    გულის I ტონის ფორმირებაში არ  მონაწილეობს:
    • A. 

      წინაგულების სისხლით აქტიური ავსების დაწყება.

    • B. 

      პარკუჭების დაძაბვა.

    • C. 

      სისხლის განდევნა, ნამგლისებური სარქველების გაღება.

    • D. 

      ატრიოვენტრიკულური სარქველების დახურვა.

  • 59. 
     გულის I (სისტოლური) ტონი წარმოიქმნება:
    • A. 

      იზომეტრული შეკუმშვის ფაზის დროს.

    • B. 

      პროტოდიასტოლური პერიოდის დროს.

    • C. 

      პრესისტოლური პერიოდის დროს

    • D. 

      სწრაფი განდევნის ფაზის დროს.

  • 60. 
    გულის I ტონის მიმართ მართებულია ყველა მტკიცებულება, გარდა ერთისა:
    • A. 

      სისტოლური ტონია

    • B. 

      I ტონის ცენტრალური ნაწილი ეკგ-T კბილის დასასრულს ემთხვევა.

    • C. 

      I ტონის ცენტრალური ნაწილი ეკგ-S კბილს ემთხვევა.

    • D. 

      სამ კომპონენტიანია და გრძელდება დაახლოებით 0,12წმ.

  • 61. 
    გულის II ტონის მიმართ მართებულია ყველა მტკიცებულება, გარდა ერთისა:
    • A. 

      მისი ხანგრძლივობა დაახლოებით 0,08წმ-ია.

    • B. 

      II ტონის ცენტრალური ნაწილი ეკგ-სS კბილს ემთხვევა.

    • C. 

      აღმოცენდება პროტოდიასტოლური პერიოდის ბოლოს.

    • D. 

      დიასტოლურიტონია.

  • 62. 
    როდის წარმოიქმნება გულის III ტონი?
    • A. 

      წინა გულების სისტოლის დროს

    • B. 

      პარკუჭების იზომეტრული შეკუმშვის ფაზაში.

    • C. 

      პარკუჭების კედლების ვიბრაციისას მათი სისხლით ავსების ფაზის დასაწყისში.

    • D. 

      პარკუჭების კედლების ვიბრაციისას მათი სისხლიდან გათავისუფლების დრო

  • 63. 
    როდის წარმოიქმნება გულის IV ტონი?
    • A. 

      წინაგულების სისტოლის ბოლოს და პარკუჭების დიასტოლის დასაწყისში.

    • B. 

      წინაგულების შეკუმშვისას და წინაგულების მოდუნების დასაწყიში მათში წნევის დაცემის მომენტში.

    • C. 

      წინაგულების შეკუმშვისას და წინაგულების მოდუნების ბოლოს მათში წნევის მატების მომენტში.

    • D. 

      წინაგულების სისხლით ავსების დასაწყისში და ბოლოს.

  • 64. 
    გულის ტონების მოსმენის მეთოდს ეწოდება:
    • A. 

      ფონოკარდიოგრაფია.

    • B. 

      ფონოკარდიოსკოპია.

    • C. 

      ვექტორკარდიოგრაფია.

    • D. 

      აუსკულტაცია.

  • 65. 
     პარკუჭებში მათი სისტოლის დაწყების წინ სისხლის მაქსიმალური მოცულობაა:
    • A. 

      20-50 მლ

    • B. 

      140-180 მლ

    • C. 

      65-70 მლ

    • D. 

      4,5-5 მლ

  • 66. 
    კუნთური მუშაობისას აღინიშნება წუთმოცულობის მნიშვნელოვანი მატება, რაც განპირობებულია გულის:
    • A. 

      შეკუმშვათა გახშირებით და სისტოლური მოცულობის გაზრდით.

    • B. 

      სისტოლური მოცულობის გაზრდით გულის შეკუმშვათა სიხშირის გაიშვიათების ფონზე.

    • C. 

      სისტოლური მოცულობის გაზრდით გულის შეკუმშვათა სიხშირის შენარჩუნების ფონზე.

    • D. 

      შეკუმშვათა გახშირებით სისტოლური მოცულობის შენარჩუნების ფონზე.

  • 67. 
    მიოკარდიუმის რა თვისებები უზრუნველყოფენ, უპირატესად, მათ რითმულ, სინქრონულ და, ამავე დროს, თანმიმდევრულ, კოორდინირებულ მოქმედებას?
    • A. 

      სპეციფიკური (ატიპიური) მიოციტების ავტორიტმულობა, სინოატრიული კვანძის პეისმეიკერული ფუნქცია, აგზნების გავრცელების დიდი სიჩქარე (განსაკუთრებით – ატიპიურმიოციტებში), ატრიოვენტრიკულური დაყოვნება, აგზნების რეტროგრადული გატარების შეუძლებლობა.

    • B. 

      სპეციფიკური (ატიპური) მიოციტების სინციტიური ბუნება, აგზნების გავრცელების დიდი სიჩქარე (განსაკუთრებით – ატიპიურმიოციტებში), ატრიოვენტრიკულური დაყოვნება, აგზნების ორთოგრადული გატარების შეუძლებლობა.

    • C. 

      წინა გულებისა და პარკუჭების მორფოლოგიური ინტეგრირება, აგზნების გავრცელების დიდი სიჩქარე (განსაკუთრებით – ატიპიურმიოციტებში), ატრიოვენტრიკულური დაყოვნება, აგზნების რეტროგრადული გატარების შეუძლებლობა.

    • D. 

      წინა გულებისა და პარკუჭების მორფოლოგიური ინტეგრირება, აგზნების ორმხრივი გატარების ეფექტურობა და სისწრაფე, ჰისისკონისს ინციტიურობა.

  • 68. 
     რით არის განპირობებული სინუს-წინაგულოვანი (სინოატრიული) კვანძის პირველი რიგის პეისმეიკერობა?
    • A. 

      მაღალი ავტომატური დეპოლარიზაციული აქტივობით (ავტორითმულობით) გულში აგზნების გამტარი სისტემის სხვა უბნების უჯრედებთან შედარებით.

    • B. 

      მაღალი ავტომატურის წრაფი დეპოლარიზაციულ-რეპოლარიზაციული აქტივობით წინა გულში აგზნების გამტარი სისტემის სხვა უბნის უჯრედებთან შედარებით.

    • C. 

      მაღალი ავტორიტმული აქტივობით (სინციტიუმით) დაჰისისკონისტოტებში აგზნების თანმიმდევრობითი გატარებით.

    • D. 

      მოსვენების პოტენციალი სარასტაბილურობით და მისი სწრაფი ელექტროტონური გავრცელებით მიოკარდიუმის დანარჩენ უბნებზე.

  • 69. 
     რა განაპირობებს სინუს-წინაგულოვანი კვანძის მაღალ ავტომატურ  აქტივობას (ავტორითმულობას)?
    • A. 

      სპონტანური დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების მაღალი ალბათობა და მისი გავრცელების მაღალი საიმედოობის ფაქტორი.

    • B. 

      სპონტანური დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების დაბალი ზღურბლი და ავტომატური სიჩქარე.

    • C. 

      სპონტანური დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების მაღალი სიჩქარე და დაბალი სიციცაბე

    • D. 

      სპონტანური დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების მაღალი სიჩქარე და სიხშირე.

  • 70. 
    სპონტანური ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციისა და მოქმედების პოტენციალის ნელი, აღმავალი ფაზის განვითარებაში წამყვან როლს ასრულებს:
    • A. 

      კალციუმის ნაკლებ სელექციურინელი არხები, რომლებიც გამტარია ნატრიუმის იონებისთვისაც.

    • B. 

      ნატრიუმის ჟონვადი და დაბალ სელექციური ფორები, რომლებიც განვლადია სხვა ერთ- და ორ ვალენტიანი კათიონებისთვისაც.

    • C. 

      ნატრიუმის სწრაფი და პოტენციალ დამოკიდებული არხები, რომლებიც განვლადია სხვა ერთ- და ორ ვალენტიანი კათიონებისთვისაც.

    • D. 

      კალციუმის მართვადი და მაღალ სელექციური ნელი არხები, რომლებიც გამტარია ნატრიუმისიონებისთვისაც.

  • 71. 
    ატიპური კარდიომიოციტების მოსვენების მემბრანული პოტენციალი  დაახლოებით -60 მვ-ია, კუმშვადი კარდიომიოციტების უმრავლესობისთვის კი - -90 მვ, მიოკარდიუმის რომელი თვისების განმსაზღვრელი შეიძლება იყოს ეს?
    • A. 

      სინციტიურიშენების.მისი არსია მოქმედების პოტენციალის გადასვლა ერთი კარდიომიოციტიდან მეორეზე.

    • B. 

      ავტომატიზმის. მისი საფუძველია ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაცია, რითაც კრიტიკული დონის მიღწევისას წარმოიქმნება ახალი მოქმედების პოტენციალი.

    • C. 

      გახანგრძლივებული აბსოლუტური რეფრაქტერობის.ეს თვისება მიოკარდიუმს ტეტანური შეკუმშვის განიცავს.

    • D. 

      ატრიოვენტრიკულური დაყოვნების.მისი არსი გულის საკნების თანმიმდევრული და კოორდინირებული აგზნება და შეკუმშვაა.

  • 72. 
    წინაგულების ატიპური კარდიომიოციტებით შედგენილი კონებით (ბახმანის, ვენკენბახის, ტორელის) და წინაგულების მიოკარდიუმის სინციტიუმით აგზნების დიდი  სიჩქარით გავრცელება განაპირობებს:
    • A. 

      ეკგ-ზეწინაგულების აგზნების აუცილებელ ასახვას (P კბილი), მიუხედავად დეპოლარიზაციის ამპლიტუდისა.

    • B. 

      ეკგ-ზე ერთი წინაგულოვანი კბილის (P კბილის) არსებობას, რომელიც ორივე წინა გულის სუმარული აგზნების ამსახველია.

    • C. 

      ეკგ-ზე ერთი წინაგულოვანი კომპონენტის (P კბილის) არსებობას, რომელიც წინა გულების სუმარულიდე- დარეპოლარიზაციის ამსახველია.

    • D. 

      ეკგ-ით წინაგულებში აგზნების სუმარული გავრცელების (P კბილი) შესახებ მსჯელობის შეუძლებლობას.

  • 73. 
    გულის რითმის აჩქარების – ტაქიკარდიის მიზეზი შეიძლება იყოს:  
    • A. 

      ვნს-ისტროფოტროპული ეფექტის გაძლიერება და ნორადრენალინის მედიატორ ჰორმონული მოქმედების ინჰიბირების მოხსნა.

    • B. 

      ჰიპოთალამუსის შუა ბირთვების გამააქტივებელი აფერენტაცია სიმპათიკური განგლიებიდან.

    • C. 

      ვნს-ის სიმპათიკური ნაწილის გავლენის გაძლიერება, მონოამინოოქსიდაზის აქტივობის შემცირება.

    • D. 

      სიმპათიკური გავლენების გაძლიერება, ნორადრენალინის მოქმედებით დიასტოლური დეპოლარიზაციის სიჩქარის გაზრდა (კალციუმისნელიარხებისაქტივაციით).

  • 74. 
    გულის რითმის შენელების – ბრადიკარდიის მიზეზი შეიძლება იყოს:
    • A. 

      პარასიმპათიკური გავლენის გაძლიერება, აცეტილქოლინით დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების შენელება.

    • B. 

      ვნს-ის ერგოტროპული ეფექტის გაძლიერება და აცეტილქოლინის პარაკრინული მოქმედების ინჰიბირების მოხსნა.

    • C. 

      ჰიპოთალამუსის შუა ბირთვების პარასიმპათიკური განგლიებიდან გამოყოფილი აცეტილქოლინის სწრაფი მოქმედება.

    • D. 

      ვნს-ის სიმპათიკური ნაწილის გავლენის გაძლიერება, ქოლინესთერაზას აქტივობის შემცირება.

  • 75. 
    წინაგულების ატიპიური მიოციტებისგან შემდგარ კონებში:
    • A. 

      აგზნება კალიუმის კონცენტრაციის უმნიშვნელო ცვლილებების შემთხვევაშიც კი არ ვრცელდება.

    • B. 

      აგზნება უფრო სწრაფად ვრცელდება, ვიდრე წინაგულების მიოკარდიუმში.

    • C. 

      აგზნება ელექტრო ტონურად და სწრაფად ვრცელდება.

    • D. 

      აგზნების გავრცელების საიმედოობის ფაქტორი დაბალია.

  • 76. 
    გულში აგზნების გატარების სიჩქარე ყველაზე დაბალია:    
    • A. 

      ატრიოვენტრიკულურ კვანძში (დაყოვნება დაახლოებით 0,05წამია).

    • B. 

      ატრიოვენტრიკულურ კონაში (დაახლოებითი დაყოვნებით 0,03-0,05 მწმ).

    • C. 

      ჰისისკონის მარჯვენა ტოტის წინა ფეხში (დაახლოებით 0,03-0,05 მ/წმ).

    • D. 

      ბახმანის კონაში (დაყოვნება დაახლოებით 0,05მწმ-ია).

  • 77. 
    აგზნება ატრიოვენტრიკულურ კვანძს აღწევს:
    • A. 

      წინაგულების მიოკარდიუმის ნელი შეკუმშვის დასრულებამდე, მაგრამ პარკუჭებში სისხლის ჩაჭირხვნამდე.

    • B. 

      წინაგულების მიოკარდიუმის შეკუმშვისა და წინაგულებიდან პარკუჭებში სისხლის ჩაჭირხვნის შემდეგ.

    • C. 

      წინაგულებში აგზნებისა და შეკუმშვის დასრულებამდე დაპარკუჭების სისხლით ავსების დაწყებამდე.

    • D. 

      წინაგულების მიოკარდიუმის დიასტოლის დასრულებისა და პარკუჭებში სისხლის ჩაჭირხვნის შემდეგ.

  • 78. 
    გულის ქვემოთ ჩამოთვლილ ფიზიოლოგიურ თვისებათაგან რომელს არ განაპირობებს გულში აგზნების გამტარი სისტემა?
    • A. 

      გულის რიტმის დამოუკიდებლობას ექსტრაკარდიალური ეფექტებისგან.

    • B. 

      პარკუჭების მიოციტების თითქმის სინქრონულ შეკუმშვას.

    • C. 

      წინაგულებისა და პარკუჭების შეკუმშვათა კოორდინირებულ თანმიმდევრობას.

    • D. 

      იმპულსების რიტმულ გენერაციას.

  • 79. 
    წინაგულოვანი ექტრასისტოლის დროს:
    • A. 

      სინუსური რიტმი იცვლება.

    • B. 

      ვითარდება ექსტრა სისტოლის შემდგომი კომპენსაციური პაუზა.

    • C. 

      სინუსური რიტმი არ იცვლება.

    • D. 

      ეკგ-ზე ჩნდება რიგ გარეშე Q კბილი.

  • 80. 
    რას ასახავენ ელექტროკარდიოგრამაზე მისი კბილები?
    • A. 

      გულის ცალკეული უბნების აგზნების ხარისხს და ხანგრძლივობას (გულის ელექტრულ აქტივობას).

    • B. 

      გულის კუმშვადი აქტივობის ხარისხს (გულის ელექტრო მექანიკურ აქტივობას).

    • C. 

      გულში აგზნების რიტმულ გენერაციას (გულის ავტორიტმულ აქტივობას).

    • D. 

      გულის ნაწილებს შორის აგზნების გავრცელების სიჩქარის ცვალებადობას და საიმედოობას (გულის ელექტრულ აქტივობას).

  • 81. 
    რას ასახავენ ელექტროკარდიოგრამაზე კბილთაშორისი ინტერვალები?
    • A. 

      გულის ცალკეულ უბნებს შორის აგზნების გატარების სიჩქარეს.

    • B. 

      გულის ექსტრაკარდიული რიტმის ცვალებადობას.

    • C. 

      გულში ელექტროmექანიკური პროცესების შეუღლების ხარისხს.

    • D. 

      გულის ცალკეული უბნების აგზნებადობის ხარისხს.

  • 82. 
     რას წარმოადგენს ელექტროკარდიოგრამის კომპონენტი – სეგმენტი?
    • A. 

      მრუდის ყველა უბანი, რომელიც იზოდადებით და იზოუარყოფით კბილებს შორისაა, სეგმენტს წარმოადგენს.

    • B. 

      მრუდის მონაკვეთს – ერთი კბილის დასრულებიდან მომდევნო კბილის დაწყებამდე. მრუდის ეს ნაწილი ნორმაში იზოელექტრულ (ნულოვან) ხაზზეა.

    • C. 

      ვილსონის განხრებში კომპონენტი - სეგმენტი იდენტურია კომპონენტ – ინტერვალისა.

    • D. 

      მრუდის მონაკვეთს – ერთი კბილის დასასწყისიდან მომდევნო კბილის დასასრულამდე. მრუდის ეს ნაწილი ნორმაში იზოელექტრულ (ნულოვან) ხაზზეა.

  • 83. 
    ელექტროკარდიოგრამის რომელი მონაკვეთი შეესაბამება გულის მოსვენების პერიოდს და რა ხდება ამ დროს?
    • A. 

      TP სეგმენტი. ამ დროს გულის საერთო პაუზაა და გულის საკნები ივსება სისხლით.

    • B. 

      PP ინტერვალი.ამ დროს გულის დიასტოლაა და იგი ივსებ ასისხლით.

    • C. 

      RRინტერვალი.ამ დროს გულის საერთო პაუზაა და იგი მჭირხნავი მოქმედებით იცლება სისხლისგან.

    • D. 

      TP ინტერვალი.ამ დროს გულის საერთო პაუზაა და გულის საკნები ივსება სისხლით.

  • 84. 
    ელექტროკარდიოგრამის სტანდარტული მეთოდით რეგისტრაციისას წინაგულების რეპოლარიზაცია არ ფიქსირდება. ამის ძირითადი მიზეზი ისაა, რომ:
    • A. 

      ესპროცესი დროში ემთხვევა პარკუჭების დეპოლარიზაციას.

    • B. 

      ეს პროცესი დროსა და სივრცეში ემთხვევა პარკუჭების რეპოლარიზაციას.

    • C. 

      წინაგულების რეპოლარიზაცია პასიური პროცესია და ემთხვევა პარკუჭების რეპოლარიზაციას.

    • D. 

      წინაგულების რეპოლარიზაციის ამპლიტუდა ძალიან დაბალია.

  • 85. 
    ელექტროკარდიოგრამის ყველაზე ცვალებადი კომპონენტია:
    • A. 

      TP სეგმენტი.

    • B. 

      RR ინტერვალი.

    • C. 

      TP ინტერვალი.

    • D. 

      Tკბილი.

  • 86. 
    გულის კუნთის რეპოლარიზაცია იწყება იქ, სადაც:
    • A. 

      დეპოლარიზაციას ყველაზე მაღალი ზღურბლი აქვს.

    • B. 

      დეპოლარიზაცია უკვე დასრულდა.

    • C. 

      აგზნებდობი სხარისხი ყველაზე დაბალია.

    • D. 

      წინა რეპოლარიზაცია უფრო ადრე დამთავრდა.

  • 87. 
     რა დარღვევაზე შეიძლება ვიფიქროთ ელექტროკარდიოგრამაზე  QRT კომპლექსის გახანგრძლივებისას?
    • A. 

      პარკუჭშიდა გამტარებლობის დარღვევაზე.

    • B. 

      მხოლოდ ატრიოვენტრიკულური დაყოვნების გახანგრძლივებაზე.

    • C. 

      მხოლოდ ჰისისკონის მარცხენა ფეხის წინა ტოტის დაზიანებაზე.

    • D. 

      მხოლოდ ჰისისკონის მარჯვენა ფეხის დაზიანებაზე.

  • 88. 
    როგორ შეიძლება ელექტროკარდიოგრამის მიხედვით გამოითვალოს გულის მუშაობის სიხშირე (პულსი) წუთში?
    • A. 

      პულსი = 60 წმ / PQ ინტერვალის ხანგრძლივობა (წმ).

    • B. 

      პულსი = 60 წმ / P კბილის ხანგრძლივობა (წმ).

    • C. 

      პულსი = 60 წმ / PP ინტერვალის ხანგრძლივობა (წმ).

    • D. 

      პულსი = 60 წმ / Pღინტერვალის ხანგრძლივობა (წმ).

  • 89. 
    ელექტროკარდიოგრამის რომელი ინტერვალის არათანაბრობა მიუთითებს, ძირითადად, გულის მუშაობის არარითმულობაზე (არითმიაზე)?
    • A. 

      TP ინტერვალის.

    • B. 

      PP (RR) ინტერვალის.

    • C. 

      QSინტერვალის.

    • D. 

      PQ ინტერვალის.

  • 90. 
    გულში აღმოცენებული და გავრცელებული ელექტრული პოტენციალების რეგისტრაციისათვის პოტენციალის გამოყვანას არ ახდენენ:
    • A. 

      გულმკერდის ზედაპირიდან (უნიპოლარული მეთოდით).

    • B. 

      ერთ-ერთიკიდურიდან და გულმკერდის ზედაპირიდან ერთდროულად (ბიპოლარული მეთოდი).

    • C. 

      კიდურებიდან (უნიპოლარული მეთოდით).

    • D. 

      კიდურებიდან (ბიპოლარული მეთოდით).

  • 91. 
    ელექტროკარდიოგრამის რეგისტრაციის სტანდარტული ბიპოლარული გამოყვანებია:
    • A. 

      I – მარჯვენ ახელი – მარცხენ ახელი II – მარჯვენა ხელი – მარცხენა ფეხი III – მარცხენა ხელი – მარცხენა ფეხი.

    • B. 

      I – მარჯვენა ხელი – მარცხენა ფეხი II – მარჯვენა ხელი – მარცხენა ხელი III – მარცხენა ხელი – მარცხენა ფეხი.

    • C. 

      I – მარჯვენა ხელი – მარცხენა ხელი II – მარჯვენა ხელი – მარცხენა ფეხი III – მარცხენა ხელი – მარჯვენა ფეხი.

    • D. 

      I – მარჯვენა ხელი – მარცხენა ხელი II – მარჯვენა ხელი – მარჯვენა ფეხი III – მარცხენა ხელი – მარჯვენა ფეხი.

  • 92. 
    ელექტრო კარდიოგრამის რეგისტრაციის უნიპოლარული (კიდურების) გამოყვანებია:
    • A. 

      მარჯვენა ხელი – avR მარცხენა ხელი – avL მარცხენა ფეხი – avF.

    • B. 

      მარჯვენახელი – avR მარჯვენა ფეხი – avL მარცხენა ფეხი – avF.

    • C. 

      მარჯვენა ხელი – avR მარცხენა ხელი – avL მარჯვენა ფეხი – avF.

    • D. 

      მარჯვენა ხელი – avH მარცხენა ხელი – avH მარცხენა ფეხი – avL.

  • 93. 
    როგორია ელექტროკარდიოგრამაზე II სტანდარტულ განხრაში პარკუჭოვანი Q და R კბილების თანაფარდობა?
    • A. 

      Q / R = 1/4.

    • B. 

      Q / R = 1/3.

    • C. 

      Q / R = 4/1.

    • D. 

      Q / R = 1,3.

  • 94. 
    როგორია ელექტროკარდიოგრამაზე II სტანდარტულ განხრაში იზო დადებითი კბილების ამპლიტუდის თანაფარდობა?
    • A. 

      P / T / R = 1 / 0,5 / 4,5.

    • B. 

      P / T / R = 1 / 5 / 3.

    • C. 

      P / T / R = 1 / 9 / 3.

    • D. 

      P /T / R = 1 / 3 / 9.

  • 95. 
    რას ეწოდება გულის ელექტრული ღერძი?
    • A. 

      პირობით ხაზს, რომელიც აერთებს ყოველ მოცემულ მომენტში პოტენციალთა ყველაზე დიდი სხვაობის მქონე ორ წერტილს მიოკარდიუმში.

    • B. 

      პირობით ხაზს, რომელიც აერთებს ყოველ მოცემულ მომენტში ორ იზოელექტრულ წერტილს მიოკარდიუმში.

    • C. 

      პირობით ხაზს, რომელიც აერთებს ყოველ მოცემულ მომენტში პოტენციალთა ყველაზე მცირე სხვაობის მქონე ორ წერტილს მიოკარდიუმში.

    • D. 

      პირობით ხაზს, რომელიც აერთებს ყოველ მოცემულ მომენტში პოტენციალთა ყველაზე მეტად ავტორიტმულ ორ წერტილს მიოკარდიუმში.

  • 96. 
    ელქტროკარდიოგრამაზე პარკუჭის ელექტრული სისტოლა რამდენიმე კბილითაა წარმოდგენილი, ხოლო წინაგულების ელექტრული სისტოლა – მხოლოდ P კბილით. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი მიზეზი არ ხსნის ამას?
    • A. 

      ელექტრო კარდიოგრამაზე პარკუჭის რეპოლარიზაციის ფაზაც აისახება (განსხვავებით წინა გულებისგან), რადგან მას გულის საერთო მოსვენების პერიოდი მოსდევს.

    • B. 

      ელექტული და მექანიკური პროცესები პარკუჭებში უფრო შეჭირხნულია, ვიდრე წინაგულებში.

    • C. 

      პარკუჭში აგზნების გამტარი სისტემის ბოჭკოებით აგზნება 5-ჯერ უფრო სწრაფად ტარდება, ვიდრე სინციტიუმით, რაც განაპირობებს პარკუჭის სხვადასხვა მიდამოს მიოციტების არაერთდროულ დეპოლარიზაციას.

    • D. 

      პარკუჭის ელექტრული სისტოლა უფრო ხანგრძლივია (0,33წმ), ვიდრე წინაგულის (0,1წმ).

  • 97. 
    როგორია ელექტრო- და ფონოკარდიოგრაფიული თანხვედრა გულის I - სისტოლურ ტონთან მიმართებაში?
    • A. 

      ფონოკარდიოგრამაზე გულის I სისტოლური ტონის ამსახველი ოსცილაციის ცენტრალური ნაწილი თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის Q კბილს.

    • B. 

      ფონოკარდიოგრამაზე გულის I სისტოლური ტონის ამსახველი ოსცილაციის ცენტრალური ნაწილი თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის T კბილს.

    • C. 

      ფონოკარდიოგრამაზე გულის I სისტოლური ტონის ამსახველ იოსცილაციის ცენტრალური ნაწილი თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის S კბილს .

    • D. 

      ფონოკარდიოგრამაზე გულის I სისტოლური ტონის ამსახველი ოსცილაციის ცენტრალური ნაწილი თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის P კბილს.

  • 98. 
    როგორია ელექტრო- და ფონო კარდიოგრაფიული თანხვედრა გულის II - დიასტოლურ ტონთან მიმართებაში?
    • A. 

      ფონო კარდიოგრამაზე გულის II დიასტოლური ტონის ამსახველი ოსცილაცია თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის P კბილს.

    • B. 

      ფონო კარდიოგრამაზე გულის II დიასტოლური ტონის ამსახველი ოსცილაცია თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის T კბილის დასასრულს.

    • C. 

      ფონოკარდიოგრამაზე გულის II დიასტოლური ტონის ამსახველი ოსცილაცია თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის T კბილის დასაწყისს.

    • D. 

      ფონო კარდიოგრამაზე გულის II დიასტოლური ტონის ამსახველი ოსცილაცია თითქმის ემთხვევა ელექტროკარდიოგრამის S კბილს.

  • 99. 
    სად არის ორკარედი და სამკარედი სარქვლების მუშაობის ამსახველი ტონის საუკეთესო მოსასმენი წერტილი?
    • A. 

      ორკარედის – V ნეკნთაშუა სივრცეში, ლავიწ შუახაზიდან მარცხნივ; სამკარედის – სტერნალური ხაზიდანმ არცხნივ.

    • B. 

      ორკარედის – მახვილისებრი მორჩის ბოლოს; სამკარედის – V ნეკნთა შუა სივრცეში, ლავიწ შუა ხაზიდან მარცხნივ.

    • C. 

      ორკარედის – V ნეკნთაშუა სივრცეში, ლავიწ შუა ხაზიდან მარცხნივ; სამკარედის – მახვილისებრი მორჩის ბოლოს.

    • D. 

      ორკარედის – V ნეკნთაშუა სივრცეში, სტერნალური ხაზიდან მარცხნივ; სამკარედის – მახვილისებრი მორჩის ბოლოს.

  • 100. 
    რატომ არ მოისმინება აუსკულტაციურად III და IV ტონები?
    • A. 

      ეს ტონები უკავშირდება გულის სარქვლების გაღებას და გულში დაჰემოდინამიკის ელექტრული გამოვლინებაა.

    • B. 

      ეს ტონები არ უკავშირდება გულის სარქვლოვანი აპარატის მუშაობას.

    • C. 

      ეს ტონები უკავშირდება მხოლოდ ნახევარ მთვარისებრი სარქვლებისგ აღებას და დაბალ სიხშირულია.

    • D. 

      ეს ტონები უკავშირდება მხოლოდ სარქვლოვანი აპარატის მუშაობას.

  • 101. 
     ემთხვევა თუ არა გულის ტონების საუკეთესოდ მოსასმენი წერტილები მათ წარმოქმნაში მონაწილე ელემენტების ტოპოგრაფიულ მდებარეობას?
    • A. 

      არ ემთხვევა.

    • B. 

      არ ემთხვევა მხოლოდ I ტონისათვის.

    • C. 

      ემთხვევა მხოლოდ I ტონისათვის

    • D. 

      ემთხვევა I და II ტონებისთვის.

  • 102. 
     გულის მოსმენადი (აუსკულტაციური) ტონებია:
    • A. 

      I - სისტოლური - ტონი – ყრუ, დაბალი და ხანგრძლივი. II - დიასტოლური - ტონი – მაღალი და ხანმოკლე.

    • B. 

      I – სისტოლური - ტონი – ყრუ, დაბალი და ხანმოკლე. II - დიასტოლური - ტონი – მაღალი და ხანგრძლივი.

    • C. 

      I - დიასტოლური - ტონი – ყრუ, დაბალი და ხანგრძლივი. II - სისტოლური - ტონი – მაღალი და ხანმოკლე.

    • D. 

      I – სისტოლური - ტონი – მკაფიო და ხანგრძლივი. II - დიასტოლური - ტონი – მაღალი და ხანმოკლე.

  • 103. 
     ადამიანის სხეულის ქსოვილებში გატარებული ელექტროდენის მიმართ ელექტრული წინაღობის რეგისტრაციის მეთოდს ეწოდება:
    • A. 

      ინტეგრალური რეოგრაფიის მეთოდი, რომელსაც იყენებენ სისხლძარღვთა დიდ და მცირე წრეში წინაღობის შესაფასებლად.

    • B. 

      ინტეგრალური რეოგრაფიის მეთოდი, რომელსაც იყენებენ გულის ავტორითმულობის შესაფასებლად.

    • C. 

      ინტეგრალური რეოგრაფიის მეთოდი, რომელსაც იყენებენ გულიდან გადასროლილი სისხლის სისხლძარღვებში მოძრაობის სიჩქარის შესაფასებლად.

    • D. 

      ინტეგრალური რეოგრაფიის მეთოდი, რომელსაც იყენებენ სისხლის სისტოლური მოცულობის განსაზღვრისათვის.

  • 104. 
    რას ასახავს მარცხენა პარკუჭის მიერ სისტოლის დროს გადასროლილი სისხლით გამოწვეული არტერიული პულსაცია – არტერიული პულსი?
    • A. 

      გულის რიტმს, სისხლის განდევნისს იჩქარეს და სისტოლური მოცულობის სიდიდეს.

    • B. 

      გულის რიტმს, სისხლის განდევნის სიჩქარეს და წუთ მოცულობის სიდიდეს.

    • C. 

      მხოლოდ გულის რიტმს და სისტოლური მოცულობის სიდიდეს.

    • D. 

      მხოლოდ გულის რიტმს და სისხლის განდევნის სიჩქარის სიდიდეს.

  • 105. 
     რისგან შედგება გულის პერიფერიული რეფლექსის რეფლექსური რკალი?
    • A. 

      მიოკრადიუმისა და კორონარების გაჭიმვის რეცეპტორებიდან წამოსული აფერენტები, მიოკარდიუმის ინტრამურული კვანძების ჩართული ნეირონები, მიოკარდიუმისა და კორონარების გლუვკუნთებთან მიმავალი ეფერენტული ნეიონები.

    • B. 

      მიოკარდიუმისა და კორონარების გაჭიმვის რეცეპტორებიდან წამოსული აფერენტები, ჩართული ნეირონები ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში, მიოკარდიუმისა და კორონარების ეფერენტული ნეირონები.

    • C. 

      აორტისა და საძილე არტერიის გაჭიმვის რეცეპტორებიდან ჩამოსული აფერენტები, ჩართული ნეირონები ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში, მიოკარდიუმის ეფერენტული ნეირონები.

    • D. 

      ღრუვენების კედლებში გაჭიმვის რეცეპტორებიდან წამოსული ეფერენტები, მიოკარდიუმის ინტრამურული კვანძების ჩართული ნეირონები, კორონარული სისხლძარღვების ეფერენტული ნეირონები.

  • 106. 
    გულის რეგულაციის რომელ მექანიზმს მიეკუთვნება ფრანკ სტარლინგის "გულისკანონი"?
    • A. 

      რეგულაციის უჯრედში და მექანიზმებს.

    • B. 

      უჯრედთა შორისი ურთიერთობის ავტო რეგულაციას.

    • C. 

      ექსტრა კარდიალური რეგულაციის მექანიზმს.

    • D. 

      გულში და პერიფერიულ რეფლექსებს.

  • 107. 
     ანრეპის ეფექტი ნიშნავს, რომ პარკუჭების მიოკარდიუმის შეკუმშვის ძალა მატულობს:
    • A. 

      არტერიულ სისტემაში წინააღმდეგობის დაცემის პროპორციულად.

    • B. 

      მით უფრო, რაც უფრო მეტი სისხლი მიედინება დიასტოლის დროს ვენებიდან გულში.

    • C. 

      არტერიულ სისტემაში წინააღმდეგობის მატების პროპორციულად.

    • D. 

      მით უფრო, რაც უფრო ნაკლები სისხლი მიედინება დიასტოლის დროს ვენებიდან გულში.

  • 108. 
    ინტრაკარდიალურ სარეგულაციო მექანიზმებს მიეკუთვნება ყველა ჩამოთვლილი, გარდა ერთისა:
    • A. 

      უჯრედთა შორისი ურთიერთობის რეგულაცია.

    • B. 

      უჯრედშიდა რეგულაციის მექანიზმები.

    • C. 

      გულშიდა პერიფერიულ რეფლექსები.

    • D. 

      რეგულაციის ინტერნეირონული და ჰუმორული მექანიზმები.

  • 109. 
    რა ხანგრძლივობით მოქმედებს გულზე  ვაგუს-ის დაბოლოებებში წარმოქმნილი აცეტილქოლინი და რატომ?
    • A. 

      ხანმოკლე ვადით, ვინაიდან სწრაფად იშლება ფერმენტქოლინესთერაზით.

    • B. 

      ხანგრძლივად, ვინაიდან ქოლინო რეცეპტორთან ქმნის მტკიცე კავშირს.

    • C. 

      ხანგრძლივად, ვინაიდან ძალიან ნელა იშლება.

    • D. 

      ხან მოკლედ, ვინაიდან სწრაფად იშლება ანტი ქოლინესთერაზული ნივთიერებებით.

  • 110. 
    რა ხანგრძლივობით მოქმედებს გულზე sympathicus-ის მედიატორი ნორადრენალინი და რატომ?
    • A. 

      ხანგრძლივად, ვინაიდან სწრაფად იშლება ეზერინის გავლენით.

    • B. 

      ხანგრძლივად, ვინაიდან ადრე ნორეცეპტორთან ქმნის სუსტ კავშირს.

    • C. 

      ხანგრძლივად, ვინაიდან მონოამინოოქსიდაზის მიერ ნელა იშლება.

    • D. 

      ხანგრძლივად, ვინაიდან სწრაფად იშლება.

  • 111. 
    ცთომილ ნერვს, ურთიერთქმედებს რა გულში და სარეგულაციო მექანიზმებთან, შეუძლია გამოიწვიოს გულის მოქმედების:
    • A. 

      მხოლოდ შეკავება; ახდენს არტერიული სისტემის სისხლ სავსეობის ადეკვატურ რეგულაციას.

    • B. 

      როგორც შეკავება, ისე გაძლიერება; ახდენს არტერიული სისტემის სისხლ სავსეობის არაადეკვატუ რრეგულაციას.

    • C. 

      როგორც შეკავება, ისე გაძლიერება; ახდენ არტერიული სისტემის სისხლ სავსეობის ადეკვატურ რეგულაციას.

    • D. 

      მხოლოდ გაძლიერება; ახდენ სარტერიული სისტემის სისხლ სავსეობის ადეკვატურ რეგულაციას.

  • 112. 
    აორტის რკალში დ ასაძილე არტერიის განტოტვის მიდამოში არსებული პრესორეცეპტორების ბუნებრივი გამღიზიანებელია:
    • A. 

      სისხლის რეოლოგიური თვისებები.

    • B. 

      სისხლძარღვის კედლის გაჭიმვა წნევის მატებისას.

    • C. 

      სისხლის ტემპერატურის ცვლილებები.

    • D. 

      სისხლის ქიმიური ცვლილებები.

  • 113. 
     სად არიან მოთავსებული გულის ცთომილი ნერვის მეორე ნეირონის სხეულები?
    • A. 

      გულის ინტრამურულ განგლიებში.

    • B. 

      ვეგეტატურ ვერტებრალურ განგლიებში.

    • C. 

      ზურგის ტვინში და წინა გულებში.

    • D. 

      მოგრძო ტვინში და გულში.

  • 114. 
    რა გავლენას ახდენს სიმპათიკური ნერვი გულზე?
    • A. 

      ახასიათებს დადებითი ქრონო-, ბათმო-, დრომო- და ინოტროპული ეფექტი.

    • B. 

      ახასიათებს დადებითი ქრონო-, ბათმო- და უარყოფითი დრომო- და ინოტროპული ეფექტი.

    • C. 

      ახშირებს, აძლიერებს შეკუმშვის ძალას, ზრდის აგზნებადობას, აჩქარებს აგზნების გატარებას, იწვევს ჰიპერპოლარიზაციას (ანუ დადებითი დრომო- და ინოტროპული ეფექტი).

    • D. 

      ახასიათებს უარყოფითი ბათმო-, დრომო- დაინოტროპული ეფექტი.

  • 115. 
    როგორ გავლენას ახდენს ცთომილი ნერვი გულზე?
    • A. 

      ახასიათებს დადებითი ქრონო-, ბათმო- და უარყოფითი დრომო- და ინოტროპული ეფექტი.

    • B. 

      ახშირებს, აძლიერებს შეკუმშვის ძალას, ზრდის აგზნებადობას, აჩქარებს აგზნების გატარებას, იწვევსჰიპერპოლარიზაციას (ანუ დადებითი დრომო- და ინოტროპული ეფექტი).

    • C. 

      ახასიათებს უარყოფითი ქრონო-, ბათმო-, დრომო- და ინოტროპული ეფექტი.

    • D. 

      ახასიათებს დადებითი ბათმო-, დრომო- და ინოტროპული ეფექტი.

  • 116. 
    ცთომილი ნერვის ერთი და იგივე ძალით გაღიზიანებისას რაზეა დამოკიდებული მისი მოქმედების ხასიათი გულზე?
    • A. 

      გულისა და კორონარების სისხლსავსეობის ხარისხზე.

    • B. 

      არტერიულ წნევაზე და ჰემატოკრიტზე.

    • C. 

      სიმპათიკური ნერვის ტონუსზე.

    • D. 

      ცნს-ისმდგო მარეობაზე.

  • 117. 
    გულის მოქმედების შეფასების რა მაჩვენებლებს იყენებენ?
    • A. 

      ქრონო-, ინო-, დრომო- დაანტიდრომოტოროპულ ეფექტებს.

    • B. 

      ქრონო-, ინო-, ბათმო- დადრომოტროპულ ეფექტებს.

    • C. 

      ქრონო-, ინო-, ვექტორ- დადრომოტროპულ ეფექტებს.

    • D. 

      ქრონო-, ინო-, ორთო- დადრომოტროპულ ეფექტებს.

  • 118. 
     რომელი რეფლექსების საერთო საბოლოო გზას წარმოადგენს გულის ინტრამურული ეფერენტული ნეირონები?  
    • A. 

      მხოლოდ ინტრაკარდიალური რეფლექსებისათვის.

    • B. 

      ექსტრა- და ინტრაკარდიალური რეფლექსებისათვის.

    • C. 

      მხოლოდ სომატური რეფლექსებისათვის.

    • D. 

      მხოლოდ ექსტრა კარდიალური რეფლექსებისათვის.

  • 119. 
    რას იწვევს გულზე ცთომილი ნერვის გავლენის გამოთიშვა (დენერვაციით ანატროპინის მოქმედებით)?
    • A. 

      არ ახდენს გავლენას.

    • B. 

      ბრადიკარდიას.

    • C. 

      ტაქიკარდიას.

    • D. 

      ასისტოლიას.

  • 120. 
    რას იწვევს გულზე ორივე Vagus-ის და ორივე sympathicus-ის გადაკვეთა?
    • A. 

      ავტორიტმულობის დარღვევას.

    • B. 

      ტაქიკარდიას.

    • C. 

      ასისტოლიას.

    • D. 

      არავითარ ცვლილებას.

  • 121. 
    გულის ინტრამურული განგლიების ეფერენტული ნეირონები:
    • A. 

      არის მხოლოდ ქოლინერგული.

    • B. 

      არის მხოლოდ ადრენერგული.

    • C. 

      არი ქოლინ- და ადრენერგული.

    • D. 

      მათი ქემოტროპულობა დიფერენცირებული არ არის.

  • 122. 
    რომელი რეცეპტორების სტიმულაციაზეა დამოკიდებული კარდიომიოციტებზე კატექოლამინების მოქმედების ეფექტი?
    • A. 

      მიუ-ქოლინორეცეპტორების ბლოკირებაზე.

    • B. 

      ალფა- დაბეტა-ადრენორეცეპტორების სტიმულაციაზე.

    • C. 

      ალფა-ქოლინორეცეპტორების სტიმულაციაზე.

    • D. 

      ბეტა-ადრენორეცეპტორების სტიმულაციაზე.

  • 123. 
    რომელ რეფლექსურ გავლენას წარმოადგენს დანინი-აშნერის რეფლექსი?
    • A. 

      ცთომილი ნერვის შემაკავებელ გავლენას.

    • B. 

      ცთომილი ნერვის მხოლოდ უარყოფითი ნოტროპულ გავლენას.

    • C. 

      ცთომილი ნერვის პირობით-რეფლექსურ გავლენას.

    • D. 

      ცთომილი ნერვის მხოლოდ უარყოფით პათოტროპულ გავლენას.

  • 124. 
     წინაგულების მიოციტებში მოდინებული სისხლით მათი გაჭიმვისას სინთეზირდება:  
    • A. 

      ატრიოლიპიდი - ადუნებს ბრონქების და წვრილი სისხლძარღვების გლუვ კუნთოვან უჯრედებს, არეგულირებს არტერიულ წნევას.

    • B. 

      ატრიოპეპტიდი - ადუნებს ვენულების გლუვმუსკულატურას, ხელს უწყობს არტერიული წნევის შენარჩუნებას.

    • C. 

      ატრიოპეპტიდი - ადუნებს ნაწლავების და წვრილი სისხლძარღვების გლუვკუნთოვან უჯრედებს, ამცირებს სისხლის არტერიულ წნევას.

    • D. 

      ატრიოპეპტიდი - ახასიათებს ვაზოკონსტრიქციული და თრომბოლიზური მოქმედება, არეგულირებს არტერიულ წნევას.

  • 125. 
    რა განსაზღვრავს მიოკარდიუმის შეკუმშვის ძალას?
    • A. 

      მიოკარდიუმის გაჭიმვის ხარისხი/გულის სისხლით ავსების ხარისხი (უკუპროპორციულად) და სისხლის წნევა არტერიულ სისტემაში – წინააღმდეგობა (პირდაპირ პროპორციულად).

    • B. 

      მიოკარდიუმის გაჭიმვის ხარისხი/გულის სისხლითა ვსების ხარისხი (პირდაპირპროპორციულად) და არტერიულ სისხლძარღვთა დრეკადობა (უკუპროპორციულად).

    • C. 

      მიოკარდიუმის გაჭიმვის ხარისხი/გულის სისხლით ავსების ხარისხი (პირდაპირპროპორციულად) და სისხლის წნევა არტერიულ სისტემაში – წინააღმდეგობა (პირდაპირ პროპორციულად).

    • D. 

      მიოკარდიუმის გაჭიმვის ხარისხი/გულის სისხლით ავსების ხარისხი (უკუპროპორციულად) და სისხლის წნევა არტერიულ სისტემაში – წინააღმდეგობა (უკუპროპორციულად).

  • 126. 
    რა განაპირობებს გულის კუმშვითი აქტივობის ცვლილებით არტერიული სისტემის სისხლსავსეობის და, შესაბამისად, მასში არტერიული წნევის ადეკვატურ შეცვლას მხოლოდ `გადახრის პრინციპით~?
    • A. 

      მხოლოდ საძილე არტერიების ბარორეცეპტორებში წარმოქმნილი სიგნალებით გამოწვეული სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრის ტონუსის ცვალებადობა (უარყოფითი უკუკავშირის პრინციპით).

    • B. 

      აორტის რკალისა და საძილე არტერიების ბარორეცეპტორებში წარმოქმნილი სიგნალებით გამოწვეული სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრის ტონუსის ცვალებადობა (დადებითი უკუკავშირის პრინციპით).

    • C. 

      აორტის რკალისა და საძილე არტერიების ბარორეცეპტორებში წარმოქმნილი სიგნალებით გამოწვეული სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრის ტონუსის ცვალებადობა (უარყოფითი უკუკავშირის პრინციპით).

    • D. 

      აორტის რკალისა და საძილე არტერიების ქემორეცეპტორებში წარმოქმნილი სიგნალებით გამოწვეული სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრის ტონუსის ცვალებადობა (უარყოფითი უკუკავშირის პრინციპით).

  • 127. 
    მარჯვენა წინაგულში ღრუვენების შერთვის ადგილას არსებული რეფლექსოგენურიზონის გაჭიმვის რეცეპტორების გაღიზიანება (გულის ზომიერი სისხლსავსეობის პირობებში) იწვევს მარცხენა პარკუჭის მიოკარდიუმის შეკუმშვის გაძლიერებას. როგორი ტიპის რეფლექსებით და რა მიზნით ხორციელდება ეს რეაქციები?
    • A. 

      გულშიდა პერიფერიული რეფლექსებით; არტერიული სისტემის სისხლსავსეობის სტაბილურობის მიზნით.

    • B. 

      გულშიდა პერიფერიული რეფლექსებით; არტერიული და ვენური სისტემის სისხლსავსეობის სტაბილურობის მიზნით.

    • C. 

      გულშიდა ცენრალური რეფლექსებით; არტერიული სისტემის სისხლსავსეობის სტაბილურობის მიზნით.

    • D. 

      ექტრაკარდიალური პერიფერიული რეფლექსებით; არტერიული სისტემის სისხლსავსეობის სტაბილურობის მიზნით.

  • 128. 
     გულის სისხლით მაღალი ავსების, აორტის შესართავსა და კორონარებში მაღალი წნევის პირობებში მარჯვენა წინა გულის რეფლექსოგენურიზონის გაჭიმვის რეცეპტორების გაღიზიანება:
    • A. 

      ზრდის მიოკარდიუმის კუმშვად აქტივობას, მაგრამ ამცირებს შეკუმშვების სიხშირეს, რითაც ინარჩუნებს წუთში გადასროლილი სისხლის მოცულობას.

    • B. 

      თრგუნავს მიოკარდიუმის კუმშვად აქტივობას, მცირდება აორტაში გადასროლილი სისხლის რაოდენობა, შესაბამისად - გაადვილებულია გულთან სისხლის მიდინება ვენებით.

    • C. 

      თრგუნავს მიოკარდიუმისკუმშვად აქტივობას, მცირდება აორტაში გადასროლილი სისხლის რაოდენობა, შესაბამისად - გაძნელებულია გულთან სისხლის მიდინება ვენებით.

    • D. 

      თრგუნავ სმიოკარდიუმისკუმშვად აქტივობას, მაგრამ იზრდება აორტაში გადასროლილი სისხლის რაოდენობა.

  • 129. 
    რას გულისხმობს გულის მოქმედების რეგულირების ე.წ. ჰომეომეტრული მექანიზმი?
    • A. 

      დადებით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის უცვლელობის ფონზე.

    • B. 

      დადებით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის ცვლილების ფონზე.

    • C. 

      უარყოფით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის ცვლილების ფონზე.

    • D. 

      უარყოფით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის უცვლელობის ფონზე.

  • 130. 
    რას გულისხმობს გულის მოქმედების რეგულირების ე.წ. ჰეტერომეტრული მექანიზმი?
    • A. 

      უარყოფით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის მატების უკუპროპორციულად.

    • B. 

      დადებით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის მატების უკუპროპორციულად.

    • C. 

      უარყოფით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის მატების პროპორციულად.

    • D. 

      დადებით დრომოტროპულ ეფექტს მიოკარდიუმის ბოჭკოების საწყისი სიგრძის მატების პროპორციულად.

  • 131. 
    გულის საკნებისა და კორონარული სისხლძარღვების სისხლით არასაკმარისი ავსებისას (დაბალი სისხლსავსეობისას):
    • A. 

      იზრდება მიოკარდიუმის კუმშვადი აქტივობა, თუმცა წუთმოცულობა მცირდება, რაც უზრუნველყოფს არტერიული სისტემის სისხლით არასრული ავსებისა და არტერიული წნევის დაცემის თავიდან აცილებას.

    • B. 

      იზრდება მიოკარდიუმის ავტორითმულობა, რაც საკმარისია რარისარტერიული სისტემის სისხლით ნორმალური ავსებისათვის და არტერიული წნევის შენარჩუნებისათვის

    • C. 

      იზრდება მიოკარდიუმის კუმშვადი აქტივობა და სისტოლური მოცულობა (ნორმალურთან შედარებით), თუმცა ვერ უზრუნველყოფს არტერიული სისტემის სისხლით არასრული ავსებისა და არტერიული წნევის შენარჩუნებას.

    • D. 

      იზრდება მიოკარდიუმის კუმშვადი აქტივობა და სისტოლური მოცულობა (ნორმალურთან შედარებით), რაც უზრუნველყოფს არტერიული სისტემის სისხლით არასრული ავსებისა და არტერიული წნევის დაცემის თავიდან აცილებას.

  • 132. 
     როგორია ცთომილი ნერვის ტოტებით გულის ინერვაციის უპირატესი ლოკალიზაცია?
    • A. 

      მარჯვენა ტოტი აინერვირებს უპირატესად სინოატრიულკვანძს, მარცხენა კი – პურკინიეს ცალკეულ ბოჭკოებს.

    • B. 

      მარჯვენა ტოტია ინერვირებს უპირატესად ატრიოვენტრიკულურ კვანძს, მარცხენა კი – ჰისისკონას.

    • C. 

      მარჯვენა ტოტი აინერვირებს უპირატესად სინოატრიულ კვანძს, მარცხენა კი – ატრიოვენტრიკულურკ ვანძს.

    • D. 

      მარჯვენა ტოტი აინერვირებს უპირატესად ატრიოვენტრიკულურკ ვანძს, მარცხენა კი – სინოატრიულკ ვანძს.

  • 133. 
    რომელ ნერვულ ცენტრს ახასიათებს ცენტრალური ტონუსი ანუ მუდმივი გავლენა გულზე?
    • A. 

      მეტასიმპათიკურ ნერვულ ცენტრს.

    • B. 

      ჰიპოთალამუს-ლიმბურ ცენტრს.

    • C. 

      ცთომილი ნერვის ცეტრს.

    • D. 

      სიმპათიკური ნერვის ცენტრს.

  • 134. 
    რა წარმოადგენს გულზე ცთომილი ნერვის ურთიერთსაპისპირო (როგორც შემაკავებელი, ასევე გამაძლიერებელი) გავლენის სტრუქტურულ საფუძველს?
    • A. 

      ის რომ, ცთომილი ნერვის პრეგანგლიური ნეირონიშ ესაძლებელია იყოს ქოლინერგულიც და ადრენერგულიც და განსხვავებულ ადრე აგირებდეს გულში და ნერვულ სისტემაში გენერირებულ აგზნებაზე.

    • B. 

      ის რომ, ცთომილი ნერვის პოსტგანგლიური ნეირონი წარმოადგენს საერთო საბოლოო გზას (რგოლს) სიმპათიკური და პარასიმპათიკური პოსტგანგლიური ნეირონებისთვის .

    • C. 

      ის რომ, ცთომილი ნერვის პოსტგანგლიური ნეირონი წარმოადგენს საერთო საბოლო ოგზას (რგოლს) სიმპათიკურიპ რეგანგლიური ნეირონისთვის და გულში და ნერვულ სისტემაში წარმოქმნილი იმპულსებისთვის.

    • D. 

      ის რომ, ცთომილი ნერვის პოსტგანგლიური ნეირონი წარმოადგენს საერთო საბოლოო რგოლს ცთომილი ნერვის პრეგანგლიური ბოჭკოებით მოსული და გულში და ნერვულ სისტემაში წარმოქმნილი იმპულსებისათვის.

  • 135. 
    რა განაპირობებს ცთომილი ნერვის ცენტრალური ტონუსის შენარჩუნებას?
    • A. 

      რეფლექსურ იგავლენები, რომლებიც მასთან მოდის სხვადასხვა რეცეპტორიდან, განსაკუთრებით – აორტის რკალიდან და კაროტიდული სინუსიდან, აგრეთვე, სისხლში არსებული ქიმიური ფაქტორები (მაგალითად, ადრენალინი) და იონების გაზრდილი კონცენტრაცია (მაგალითად, კალციუმი).

    • B. 

      მხოლოდ რეფლექსოგენურიზონების რეცეპტორებიდან მოსული იმპულსები, აგრეთვე, სისხლში არსებული ქიმიური ფაქტორები (მაგალითად, ადრენალინი) და იონების გაზრდილი კონცენტრაცია (მაგალითად, კალციუმი).

    • C. 

      მხოლოდ ჰუმორული გამღიზიანებლები, რომლებიც მოქმედებენ ცენტრალურ რეცეპტორებზე, ძირითადად, სისხლში არსებული ქიმიური ფაქტორით (მაგალითად, ადრენალინი) და იონების გაზრდილი კონცენტრაციით (მაგალითად, კალციუმი).

    • D. 

      რეფლექსური გავლენები, რომლებიც მასთან მოდის მხოლოდ ცთომილი ნერვის ცენტრის ზემოთ მდებარე ცნს-ის დონეებიდან, აგრეთვე, სისხლში არსებული ქიმიური ფაქტორები (მაგალითად, ადრენალინი) და იონების გაზრდილი კონცენტრაცია (მაგალითად, კალციუმი).

  • 136. 
    რით აიხსნება ორივე Vagus-ის და ორივე sumpathicus-ის გადაკვეთის შემდეგ განვითარებული ტაქიკარდია?
    • A. 

      სიმპათიკური ნერვის მუდმივი ტონური შემაკავებელი გავლენის გამოთიშვით.

    • B. 

      ნერვების გადაკვეთის ადგილიდან კარდიოაქტიური ნივთიერებების გამოყოფით.

    • C. 

      ცთომილი და სიმპათიკური ნერვების ურთიერთ შეთანხმებული ტონური მოქმედების გამოთიშვით.

    • D. 

      ცთომილი ნერვის მუდმივი შემაკავებელი გავლენის გამოთიშვით.

  • 137. 
    ჰემოდინამიკის რომელ პარამეტრს განსაზღვრავს მნიშვნელოვნად სისხლძარღვთა სუმარული განივკვეთი და როგორია ამპარამეტრის დამოკიდებულება სუმარულ განივკვეთთან?
    • A. 

      ხაზოვან სიჩქარეს; უკუპროპორციული.

    • B. 

      მოცულობით სიჩქარეს; უკუპროპორციული.

    • C. 

      მოცულობით სიჩქარეს; პირდაპირ პროპორციული.

    • D. 

      ხაზოვან სიჩქარეს; პირდაპირ პროპორციული.

  • 138. 
    სისხლძარღვთა სისტემის რომელი ტიპის სისხლძარღვებშია ყველაზე დაბალი ხაზოვანი სიჩქარე, წნევა?
    • A. 

      კაპილარებში, ღრუვენებში.

    • B. 

      კაპილარებში, არტერიებში.

    • C. 

      კაპილარებში, წვრილ არტერიებში.

    • D. 

      კაპილარებში, აორტაში.

  • 139. 
     პარკუჭების მიერ სისხლის განდევნისას განვითარებული ენერგიის რა პროცენტი იხარჯება სისხლის მოძრაობაზე არტერიოლებსა და კაპილარებში და რაზე მიუთითებს ეს ფაქტი?
    • A. 

      85%; კაპილარების ელასტიურობაზე.

    • B. 

      85%; არტერიოლების ელასტიურობაზე.

    • C. 

      85%; კაპილარების რეზისტენტობაზე.

    • D. 

      85%; არტერიოლების რეზისტენტობაზე.

  • 140. 
    სისხლძარღვთა სისტემის რომელ ნაწილში და რატომ ცვალებადობს სისხლის დინების ხაზოვანი და მოცულობითი სიჩქარე განუწყვეტლივ?
    • A. 

      გულთან ახლოს, არტერიებში, სისხლის ნაკადის პულსური ხასიათის გამო.

    • B. 

      ვენებში, სისხლის ნაკადის ცვალებადობის გამო.

    • C. 

      კაპილარებში, არტერიოლების ტონუსის ცვალებადობის გამო.

    • D. 

      არტერიებში, მათი კედლის ელასტიურობის გამო.

  • 141. 
    რა ეწოდება არტერიული პულსის ჩანაწერს და რას უკავშირდება მისი ფაზები?
    • A. 

      სფიგმოგრამა; არტერიული წნევისა და შესაბამისად არტერიის კედლის გაჭიმვის ხარისხის ცვალებადობას.

    • B. 

      ფლებოგრამა; არტერიული წნევისა და შესაბამისად არტერიის კედლის გაჭიმვის ხარისხის ცვალებადობას.

    • C. 

      სფიგმოგრამა; არტერიის კედლის ტონუსის ცვალებადობას.

    • D. 

      ფლებოგრამა; არტერიის კედლის ტონუსის ცვალებადობას.

  • 142. 
    დამოკიდებულია თუ არა პულსური ტალღის გავრცელების სიჩქარე სისხლის მოძრაობის სიჩქარეზე?
    • A. 

      არა; პულსური ტალღის გავრცელების სიჩქარე ნაკლებია სისხლის მოძრაობის მაქსიმალურ სიჩქარეზე არტერიებში.

    • B. 

      დამოკიდებულია; სისხლის მოძრაობის სიჩქარე არტერიული პულსის გავრცელების სიჩქარის უკუპროპორციულია.

    • C. 

      არა; პულსური ტალღის გავრცელების სიჩქარე ბევრად აღემატება სისხლის მოძრაობის სიჩქარეს.

    • D. 

      დამოკიდებულია; რაც მეტია სისხლის მოძრაობის სიჩქარე, მით სწრაფად ვრცელდება არტერიული პულსი.

  • 143. 
    როდის იქნებოდა საშუალო დინამიკური წნევა დაახლოებით სისტოლურ და დიასტოლურ წნევათა საშუალო არითმეტიკულის ტოლი?
    • A. 

      არტერიულ სისტემაში წნევის სისტოლური მატებისა და დიასტოლურიკლების ხანგრძლივობათა ტოლობის დროს.

    • B. 

      არასდროს.

    • C. 

      სისხლძარღვთა სისტემაში წნევის პულსური მერყეობის არარსებობის დროს.

    • D. 

      გულიდან სისხლის უწყვეტი დინების დროს.

  • 144. 
    არტერიებში წნევა მუდმივად მერყეობს – პულსირებს (გარკვეულ საშუალო დონესთან შედარებით):
    • A. 

      გულის მუშაობის ფაზების, სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრის ტონუსის, სუნთქვის ფაზების პერიოდული ცვლილების შესაბამისად.

    • B. 

      მხოლოდ გულის მუშაობის ფაზების მონაცვლეობის შესაბამისად.

    • C. 

      მხოლოდ გულისა და სუნთქვის ფაზების მონაცვლეობის შესაბამისად.

    • D. 

      მხოლოდ სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრის ტონუსის ცვლილებისას.

  • 145. 
     რომელი ტიპის სიხლძარღვებში რეგისტრირდება წნევის პულსური მერყეობა და რას უდრის იგი ნორმაში?
    • A. 

      მხოლოდე ლასტიურიტი პისსი სხლძარღვებში; 20-30 მმHგ.

    • B. 

      მხოლოდ რეზისტიული ტიპის სისხლძარღვებში; 20-30 მმHგ.

    • C. 

      მხოლოდ ელასტიური ტიპის სისხლძარღვებში; 35-50 მმHგ.

    • D. 

      მხოლოდ რეზისტიული ტიპის სისხლძარღვებში; 35-50 მმHგ.

  • 146. 
    ერთნაირია თუ არა წნევის პულსური მერყეობის ამპლიტუდა არტერიულ სისხლძარღვებში?
    • A. 

      გულთან ახლოს მაქსიმალურია, შემდეგ თანდათან მცირდება და არტერიოლებში ქრება.

    • B. 

      გულთან ახლოს მაქსიმალურია, შემდეგ თანდათან მცირდება და კაპილარებში ქრება

    • C. 

      არტერიული ტიპის ყველა სისხლძარღვში ერთნაირია, ხოლო ვენურ სისხლძარღვებში საერთოდ არ აღინიშნება

    • D. 

      წვრილ არტერიებსა და არტერიოლებში მაქსიმალურია, ხოლო შემდეგ ქრება.

  • 147. 
     რას შეესაბამება წნევის მატებისა და კლების ხანგრძლივობა (დაახლოებით) გულთან ახლოს მსხვილა რტერიებში?
    • A. 

      წინა გულის სისტოლისა და დიასტოლის ხანგრძლივობას.

    • B. 

      პარკუჭის სისტოლისა და წინა გულის დიასტოლის ხანგრძლივობას.

    • C. 

      პარკუჭის სისტოლისა და საერთოპ აუზის ხანგრძლივობას.

    • D. 

      პარკუჭის სისტოლისა და დიასტოლის ხანგრძლივობას.

  • 148. 
    აუსკულტაციული მეთოდით წნევის გაზომვის კოროტკოვისტონები ისმის ვიდრე მანჟეტში ჰაერის წნევასი სხლძარღვში არსებულ სისტოლურ წნევაზე ნაკლებია, მაგრამ მეტია დიასტოლურ წნევაზე. რაზეა დამოკიდებული ამტონების რაოდენობა და რამდენი შეიძლება იყოს იგი რიცხობრივად?
    • A. 

      ტონების რაოდენობა განისაზღვრება სისტოლური წნევის სიდიდით.

    • B. 

      ტონების რაოდენობა განისაზღვრება გულის მუშაობის სიხშირით.

    • C. 

      ტონების რაოდენობა დამოკიდებულია მანჟეტიდან ჰაერის გამოშვების (დეკომპრესიის) სიჩქარეზე და რიცხობრივად იგი იმდენი იქნება, რამდენჯერაც მოხდება მხრის არტერიაში წნევის სისტოლური მატება, მანჟეტში ჰაერის წნევის დიასტოლურ წნევასთან გათანაბრებამდე.

    • D. 

      ტონების რაოდენობა დამოკიდებულია მანჟეტიდან ჰაერის გამოშვების (დეკომპრესიის) სიჩქარეზე და რიცხობრივად იგი იმდენად რამდენჯერაც მოხდება მხრის არტერიაში წნევის სისტოლური მატება.

  • 149. 
     არჩევენ ფუნქციონირებადი კაპილარების ორ სახეს:
    • A. 

      მაგისტრალურს (უმოკლე სგზას არტერიოლებსა და ვენულებს შორის) და `მორიგე~ კაპილარებს.

    • B. 

      მაგისტრალურს (უმოკლეს გზას არტერიოლებსა და ვენულებს შორის) და კაპილარულ ქსელს (მაგისტრალური კაპილარის ვენური ბოლოდან გამომავალ განტოტებებს).

    • C. 

      `მორიგე~ მაგისტრალურკაპილარებს, არტერიო-ვენურანასტომოზებს და კაპილარულ შუნტებს.

    • D. 

      მაგისტრალურს (უმოკლეს გზას არტერიოლებსა და ვენულებს შორის) და კაპილარულ ქსელს (მაგისტრალური კაპილარის არტერიული და ვენური ბოლოების დამაკავშირებელ განტოტებებს).

  • 150. 
    არტერიო-ვენური ანასტომოზები წარმოადგენენ:
    • A. 

      არტერიოლებსა და ვენებს შორის უმოკლეს გზას, რომლებიც მუდმივად ღიაა და ასრულებენ შუნტების როლს.

    • B. 

      არტერიებსა და ვენებს შორის უმოკლეს გზას, რომლებიც ჩვეულებრივ პირობებში დაკეტილია და ფუნქციონირებისას ასრულებენ შუნტები სროლს.

    • C. 

      არტერიოლებსა და ვენებს შორის უმოკლეს გზას, რომლებიც ჩვეულებრივ პირობებში და კეტილია და ფუნქციონირებისას ასრულებენ შუნტების როლს.

    • D. 

      არტერიებსა და ვენებს შორის უმოკლეს გზას, რომლებიც მუდმივად ღიაა და ასრულებენ შუნტების როლს.

  • 151. 
     რომელ სისხლძარღვებს უწოდებენ ტევად სისხლძარღვებს და რატომ?
    • A. 

      მსხვილ ვენებს, რადგან აქ ძალზედ დაბალი წნევაა.

    • B. 

      მსხვილ ვენებს, რადგან მათი კედელი ადვილად ჭიმვადია (კუნთოვანი შრის მცირე სისქის გამო) და იტევენ სისხლის დიდ რაოდენობას (ვენურ სისტემაში წნევის რამდენი მემმ-ით მომატების შემთხვევაშიც კი).

    • C. 

      მსხვილ ვენებს, რადგან მათი კედელი პლასტიურია და იტევენ სისხლის დიდ რაოდენობას (ვენურ სისტემაში წნევის რამდენი მემმ-ით მომატების შემთხვევაშიც კი).

    • D. 

      მსხვილ ვენებს, რადგან მათიკ ედელი ელასტიურია და იტევენ სისხლის დიდ რაოდენობას (ვენურ სისტემაში წნევის რამდენი მემმ-ით მომატების შემთხვევაშიც კი).

  • 152. 
     ვენებში სისხლის დაუბრკოლებლად მოძრაობა განპირობებულია რიგი ანატომიური და ფიზიოლოგიური დამატებითი ხელშემწყობი ფაქტორებით, რადგან:
    • A. 

      სისხლის ერთი მიმართულებით მოძრაობის განმსაზღვრელი ჰემოდინამიკური პარამეტრი – წნევათა სხვაობა ვენური სისტემის დასაწყისსა და დასასრულს შორის – არარის დიდი.

    • B. 

      სისხლი სერთი მიმართულებით მოძრაობის განმსაზღვრელი ჰემოდინამიკური პარამეტრი – წნევათა სხვაობა ვენური სისტემის დასაწყისსა და დასასრულს შორის – საკმაოდ დიდია.

    • C. 

      სისხლის ერთი მიმართულებით მოძრაობის განმსაზღვრელი ჰემოდინამიკური პარამეტრი – გულმკერდის მიმწოვი მოქმედება – არ არის დიდი.

    • D. 

      სისხლის ერთი მიმართულებით მოძრაობის განმსაზღვრელი ჰემოდინამიკური პარამეტრი – სითხის ნაკადის წინაღობა – საკმაოდ დიდია.

  • 153. 
    რომელი სისხლძარღვების სუმარული განიკვეთია ყველაზე მეტი?
    • A. 

      კაპილარების.

    • B. 

      ვენების.

    • C. 

      არტერიოლების.

    • D. 

      არტერიების.

  • 154. 
     სისხლის ნაკადისათვის ყველაზე ვიწრო სუმარული კალაპოტია:
    • A. 

      ვენები.

    • B. 

      კაპილარები.

    • C. 

      არტერიები.

    • D. 

      აორტა.

  • 155. 
    რატომ არის კაპილარების სუმარული წინაღობა არტერიოლების წინაღობაზე ნაკლები?
    • A. 

      კაპილარები მიმდევრობით არიან ჩართული, სისხლის სიბლანტე ნაკლებია.

    • B. 

      კაპილარები პარალელურად არიან ჩართული, სისხლის სიბლანტე ნაკლებია.

    • C. 

      კაპილარები პარალელურად არიან ჩართული, სისხლის სიბლანტე მეტია.

    • D. 

      კაპილარები მიმდევრობით არიან ჩართული, სისხლის სიბლანტე მეტია.

  • 156. 
    სისხლის დინების წინაღობა:
    • A. 

      სისხლძარღვის ოსმოსური წნევისა და სისხლძარღვის სიგრძის უკუპროპორციულია.

    • B. 

      სისხლძარღვის სიგრძისა და სისხლის სიბლანტის პროპორციულია.

    • C. 

      სისხლის ოსმოსური წნევისა და სისხლის სიბლანტის უკუპროპორციულია.

    • D. 

      სისხლძარღვის განიკვეთის მეოთხე ხარისხის პროპორციულია.

  • 157. 
    ყველა კაპილარის განიკვეთის ფართის ჯამი დაახლოებით:
    • A. 

      50 ჯერ მეტია აორტის განიკვეთის ფართზე.

    • B. 

      300-400 ჯერ მეტია აორტის განიკვეთის ფართზე.

    • C. 

      500-600 ჯერ მეტია აორტის განიკვეთის ფართზე.

    • D. 

      100-200 ჯერ მეტია აორტის განიკვეთის ფართზე.

  • 158. 
    კაპილარებში სისხლი მოძრაობს:
    • A. 

      500-600 ჯერ უფრო ნელა, ვიდრე აორტაში.

    • B. 

      100-200 ჯერ უფრო ნელა, ვიდრე აორტაში.

    • C. 

      300-400 ჯერ უფრო ნელა, ვიდრე აორტაში.

    • D. 

      50 ჯერ უფრო ნელა, ვიდრე აორტაში.

  • 159. 
    სისხლის დინებისას სისხლძარღვის კედელზე განვითარებული წნევა პროპორციულია:
    • A. 

      სისხლძარღვში გამდინარე სისხლის ოსმოსური წნევისა.

    • B. 

      სისხლძარღვში გამდინარე სისხლის წუთმოცულობისა და სისხლძარღვის წინაღობისა,

    • C. 

      სისხლძარღვის წინაღობისა.

    • D. 

      სისხლძარღვის ტევადობისა და სისხლის ოსმოსური წნევისა.

  • 160. 
    რომელ სისხლძარღვებს აქვთ ყველაზე მაღალი კუთრი წინაღობა?
    • A. 

      არტერიოლებს.

    • B. 

      ვენებს.

    • C. 

      კაპილარებს.

    • D. 

      არტერიებს.

  • 161. 
    რომელ სისხლძარღვებს უწოდებენ რეზისტიულ სისხლძარღვებს?
    • A. 

      ვენებსა და არტერიოლებს.

    • B. 

      არტერიოლებსა და მცირე არტერიებს.

    • C. 

      არტერიებს და ვენებს.

    • D. 

      კაპილარებსა და არტერიოლებს.

  • 162. 
     სად არის სისხლის ხაზობრივი სიჩქარე ყველაზე მეტი და სად - ყველაზე ნაკლები?
    • A. 

      არტერიაში; ვენულებში.

    • B. 

      აორტაში; კაპილარებში.

    • C. 

      კაპილარებში; ვენულებში.

    • D. 

      არტერიოლაში; აორტაში.

  • 163. 
    რა განაპირობებს სისხლის პულსირებული ნაკადის უწყვეტ დინებად გარდაქმნას სისხლძარღვებში?
    • A. 

      აორტისა და მსხვილი არტერიების კედლების დრეკადი თვისებები, რაც განაპირობებს არტერიული კედლის ელასტიკური დაჭიმვის ენერგიას.

    • B. 

      აორტისა და მსხვილი არტერიების დრეკადი თვისებები, რაც განპირობებულია აორტის კედლის კუნთოვანი ბოჭკოების ელექტრო რეაქტიულობით.

    • C. 

      კაპილარების სუმარული განივკვეთის დიდი ფართობი, რაც ქმნის სისხლის ნაკადის უწყვეტად გარდაქმნის შესაძლებლობას.

    • D. 

      წვრილი არტერიებისა და არტერიოლების რეზისტენტობა, რაც განპირობებულია მათი კედლის ელასტიკური დაჭიმვის ენერგიით.

  • 164. 
    რა სიდიდისაა დაახლოებით საშუალო დინამიკური არტერიული წნევა?
    • A. 

      Sისტოლურ და დიასტოლურ წნევათა საშუალო არითმეტიკულზე მაღალია.

    • B. 

      არაა დამოკიდებული სისტოლურ და დიასტოლურ წნევაზე.

    • C. 

      სისტოლურ და დიასტოლურ წნევათა საშუალო არითმეტიკულის.

    • D. 

      სისტოლურ და დიასტოლურ წნევათა საშუალო არითმეტიკულზე დაბალია.

  • 165. 
    როგორია პულსური ტალღის გავრცელების სიჩქარე საშუალო ასაკის ადამიანებში?
    • A. 

      20-30 სმ/წმ

    • B. 

      0,5-1,0 მ/წმ

    • C. 

      5,5-9,5 მ/წმ

    • D. 

      0,3-0,5 მ/წმ

  • 166. 
    რომელი სისხლძარღვები მიეკუთვნებიან გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ონკანებს?
    • A. 

      არტერიები; მათი შევიწროვება იწვევს კაპილარებში წნევის მატებას.

    • B. 

      არტერიოლები; მათი შევიწროვება იწვევს კაპილარებში სიხლის წნევის შემცირებას და არტერიული წნევის მატებას.

    • C. 

      კაპილარები; მათი შევიწროვება იწვევს არტერიებში წნევის მატებას და ვენებში წნევის შემცირებას.

    • D. 

      არტერიოლები; მათი შევიწროვება იწვევს კაპილარებში წნევის გაზრდას.

  • 167. 
     სფიგმოგრამის კომპონენტებია:
    • A. 

      ანაკროტა, დიკროტა, დიკროტული ინციზურა.

    • B. 

      ანაკროტა, კატაკროტა, დიკროტული შემაღლება.

    • C. 

      ანაკროტა, კატაკროტა, ინციზურა.

    • D. 

      ანაკროტა, დიკროტა, ანაკროტის მეორადი შემაღლება.

  • 168. 
     რა განაპირობებს სფიგმოგრამაზე ანაკროტას?
    • A. 

      პარკუჭის სისტოლის ბოლოს წნევის დაცემა.

    • B. 

      არტერიული წნევის აწევა, არტერიების კედლის გაჭიმვა გულიდან გადასროლილი სისხლით.

    • C. 

      აორტაში არსებულ წნევაზე დაბალი წნევა პარკუჭში.

    • D. 

      არტერიოლების წინაღობა.

  • 169. 
    რა განაპირობებს სფიგმოგრამაზე კატაკროტას?
    • A. 

      არტერიების კედლის ელასტიკურობა, ვენების სარქველების არსებობა.

    • B. 

      არტერიოლების დაბალი წინაღობა.

    • C. 

      პარკუჭის სისტოლის ბოლოს წნევის დაცემა.

    • D. 

      არტერიული წნევის აწევა, არტერიების კედლის გაჭიმვა და გულიდან გადასროლილი სისხლი.

  • 170. 
    რომელი ტიპის რხევები არ განირჩევა მრუდზე არტერიული წნევის პირდაპირი მეთოდით რეგისტრაციისას?
    • A. 

      სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრების ტონუსის პერიოდული ცვლილებებით გამოწვეული.

    • B. 

      დღე-ღამური (ცირკადული).

    • C. 

      პულსური.

    • D. 

      სუნთქვითი.

  • 171. 
    ადამიანის ორგანიზმში სისხლის ნაკადის მოცულობითი სიჩქარე შეიძლება განისაზღვროს:
    • A. 

      ელექტროკარდიოგრაფიით.

    • B. 

      ვექტორო ელექტროკარდიოგრაფიით.

    • C. 

      პლეტიზმოგრაფიით.

    • D. 

      ელექტრომიოგრაფიით.

  • 172. 
    მოზრდილი ადამიანის არტერიული წნევის ნორმული მაჩვენებლებია (მმHგ): სისტოლური დიასტოლური პულსური საშუალო
    • A. 

      130-150 90-100 40-50 100-110;

    • B. 

      110-125 50-60 40-50 90-100;

    • C. 

      110-125 60-80 35-50 90-95.

    • D. 

      80-125 60-100 20-30 65-80;

  • 173. 
    ფლებოგრამაზე a კბილი განპირობებულია:
    • A. 

      საუღლევენასთა ნახლოს მდებარე მოპულსირე საძილეა რტერიის ბიძგით.

    • B. 

      წინაგულების სისტოლისას ღრუვენების შერთვის ადგილის შევიწროებით.

    • C. 

      წინაგულების სისხლითავსებით.

    • D. 

      ვენებში სისხლის შეგუბებით და კედლების გაჭიმვით.

  • 174. 
    ფლებოგრამაზე c კბილი განპირობებულია:
    • A. 

      წინაგულების სისხლი თავსებით.

    • B. 

      მარჯვენა წინაგულის სისტოლით.

    • C. 

      ვენებში სისხლის შეგუბებით და კედლების გაჭიმვით.

    • D. 

      საუღლევენასთან ახლოს მდებარე მოპულსირე საძილე არტერიის ბიძგით.

  • 175. 
    სისხლის რომელი დეპოებია თქვენთვის ცნობილი და სისხლის რა ნაწილია იქ განთავსებული?
    • A. 

      ფილტვები, ღვიძლი, კანქვეშაშრე, თირკმლები; 60-80%.

    • B. 

      ელენთა, ფილტვები, თავისტვინი, თირკმლები; 45-50%.

    • C. 

      ელენთა, ფილტვები, ღვიძლი, კანქვეშაშრე; 45-50%.

    • D. 

      ღვიძლი, ელენთა, თირკმლები, თავისტვინი; 30-40%.

  • 176. 
    სისხლის არტერიული წნევის გაზომვის მეთოდებია:
    • A. 

      კოროტკოვის მეთოდი და ვილსონის მეთოდი.

    • B. 

      პირდაპირი (სისხლიანი) დაარაპირდაპირი (უსისხლო).

    • C. 

      პირდაპირი (სისხლიანი) დაპერკუსიული (არაპირდაპირი).

    • D. 

      პირდაპირი (სისხლიანი) დააიროვანი;

  • 177. 
    რა არის კოროტკოვისტონი?
    • A. 

      ბგერა, რომელიც ჩნდება იმ დროს, როდესაც ჰაერის წნევა სისხლძარღვში სისტოლურ წნევაზე ნაკლებია, მაგრამ დიასტოლურზე მეტია (არაპირდაპირი მეთოდით გაზომვისას).

    • B. 

      ბგერა, რომელიც გენერირდება იმ დროს, როდესაც ჰაერის წნევა მანჟეტში სისტოლურ წნევაზე ნაკლებია, მაგრამ დიასტოლურზე მეტია (არაპირდაპირი მეთოდით გაზომვისას).

    • C. 

      ბგერა, რომელიც ჩნდება მაშინ, როცა ჰაერის წნევა მანჟეტის ზემოთ სისტოლური წნევის ტოლია (არაპირდაპირი მეთოდით გაზომვისას),

    • D. 

      ბგერა, რომელიც ჩნდება ფონენდოსკოპში მაშინ, როცა ჰაერი წნევა მანჟეტის ქვემოთ დიასტოლურ წნევაზე ნაკლებია (არაპირდაპირი მეთოდით).

  • 178. 
    როდის და სად წარმოიქმნება პულსური ტალღა?
    • A. 

      მსხვილ არტერიებში, წინაგულებიდან სისხლის გადატუმბვის დროს და ვრცელდება პერიფერიისკენ.

    • B. 

      აორტაში, პარკუჭებიდან სისხლის განდევნის მომენტში და ვრცელდება პერიფერიისკენ.

    • C. 

      აორტაში, პარკუჭებიდან სისხლის განდევნის მომენტში და ვრცელდება ანტიდრომულად.

    • D. 

      ფილტვის არტერიასა და აორტაში, პარკუჭებიდან სისხლის გადატუმბვის დროს და რეგურგიტაციას განიცდის.

  • 179. 
     როგორია წნევა გულმკერდის ღრუს გარეთ მდებარე ვენებში? როგორ ისაზღვრება ვენური წნევა?
    • A. 

      10-20 მმHგ; პირდაპირი მეთოდით.

    • B. 

      5-9 მმHგ; პირდაპირი მეთოდით.

    • C. 

      5-9 მმHგ; არაპირდაპირი მეთოდით.

    • D. 

      10-20 მმHგ; ფლებოგრაფიის მეთოდით.

  • 180. 
    ვენებში სისხლის ცირკულაციას, გარდა ჰემოდინამიკური პარამეტრებისა, ხელს უწყობს:
    • A. 

      გულის მჭირხნავი მუშაობა, ჩონჩხის კუნთების ზეწოლა, ვენების სარქველები.

    • B. 

      გულმკერდის "უკუმგდები" მოქმედება, გლუვი კუნთების ტონუსი, ვენების სარქველები.

    • C. 

      გულმკერდის "მიმწოვი" მოქმედება, ჩონჩხის კუნთების შეკუმშვები, ვენების სარქველები.

    • D. 

      გულმკერდის "მიმწოვი" მოქმედება, ვენების სარქველები, ჩონჩხის კუნთების პლასტიკურობა.

  • 181. 
    ადამიანის ორგანიზმში სისხლის სრული წრე ბრუნვა ხორციელდება:
    • A. 

      80-100 სისტოლით, 20-23 წმ.

    • B. 

      70-80 სისტოლით, 20-23 წმ.

    • C. 

      60-70 სისტოლით, 20-30 წმ.

    • D. 

      70-80 სისტოლით, 10-15 წმ.

  • 182. 
     ვენებში სისხლის ნაკადის სიჩქარეა:
    • A. 

      საშუალო კალიბრის ვენებში - 10 სმ/წმ, ღრუვენებში - 50 სმ/წმ.

    • B. 

      საშუალო კალიბრის ვენებში - 14 სმ/წმ, ღრუვენებში - 20 სმ/წმ.

    • C. 

      არ განსხვავდება სხვადასხვა კალიბრის ვენებში და შეადგენს 20-25 სმ/წმ.

    • D. 

      ცვალებადია, მერყეობს 5-50 სმ/წმ.

  • 183. 
    ვენურ სისტემას შეუძლია იმოქმედოს, როგორც რეზერვუარმა პერიფერიული სისხლძარღვისათვის იმიტომ, რომ:
    • A. 

      ვენების კედელში არ არიან გლუვკუნთოვანი ბოჭკოებია.

    • B. 

      ვენები ტევადისისხლძარღვებია.

    • C. 

      ვენური სისხლი ჟანგბადით მცირედ არის გაჯერებული.

    • D. 

      ვენების კედელი ნაკლებად დამყოლია.

  • 184. 
     კორონარულ სისხლძარღვებში სისხლი მოძრაობს ძირითადად:
    • A. 

      დიასტოლის და საერთო პაუზის დროს.

    • B. 

      სისტოლის და დიასტოლის დროს,

    • C. 

      სისტოლისა და დიასტოლის დროს არათანაბრად,

    • D. 

      მხოლოდ გულის საერთო პაუზის დროს.

  • 185. 
    სისხლძარღვთა გლუვი კუნთები მუდმივად იმყოფებიან ნაწილობრივი შეკუმშვის მდგომარეობაში მაშინაც კი, როცა მოხსნილია სისხლძარღვებზ ეყველა გარეშე ნერვული და ჰუმორული გავლენა. ეს არის:  
    • A. 

      პლასტიკურობა.

    • B. 

      ცენტრალური ტონუსი.

    • C. 

      ბაზალური ტონუსი.

    • D. 

      სიმპათიკო ტონუსი.

  • 186. 
    რას იწვევს აორტის და საძილე არტერიის ქემორეცეპტორების აგზნება?
    • A. 

      სიმპათიკური ნერვის ტონუსის დაქვეითებას.

    • B. 

      ბრადიკარდიას.

    • C. 

      სისხლძარღვთა დეპრესორულ რეფლექსს.

    • D. 

      სისხლძარღვთა პრესორულ რეფლექსს.

  • 187. 
    რას იწვევს აორტის და საძილე არტერიის მექანორეცეტორების აგზნება?
    • A. 

      სიმპათიკური ნერვი სტონუსის მატებას.

    • B. 

      სისხლძარღვთა დეპრესორულ რეფლექსს.

    • C. 

      არიტმიას.

    • D. 

      სისხლძარღვთა პრესორულ რეფლექსს,

  • 188. 
    არტერიები და არტერიოლები ძირითადად ინერვირდება:
    • A. 

      სიმპათიკური ვაზოკონსტრიქტორებით.

    • B. 

      პარასიმპათიკური ვაზოდილატატორებით.

    • C. 

      სიმპათიკური ვაზოდილატატორებით.

    • D. 

      პარასიმპათიკური ვაზოკონსტრიქტორებით.

  • 189. 
    სისხლძარღვთა მამოძრავებელი ცენტრი:
    • A. 

      მდებარეობს მოგრძო ტვინსა და ზურგის ტვინის კისრის სეგმენტში; შედგება პრესორული, დეპრესორული და კაროტიდული ნაწილებისგან.

    • B. 

      მდებარეობს მოგრძოტვინში, IV პარკუჭის ფსკერზე; შედგება პრესორული და დეპრესორული ნაწილებისგან;

    • C. 

      მდებარეობს მოგრძო ტვინსა და ხიდში; სტრუქტურად იფერენცირებული არ არის;

    • D. 

      მდებარეობ სმოგრძოტვინში, IV პარკუჭისფსკერზე; შედგება ინსპირაციული და ექსპირაციული ნაწილებისგან;

  • 190. 
    მოგრძო ტვინში სისხლძარღვთა პრესორული ცენტრის გაღიზიანება იწვევს:
    • A. 

      სისხლძარღვთა გაფართოებას.

    • B. 

      გულის შეკუმშვების გაიშვიათებას.

    • C. 

      არტერიული წნევის მომატებას.

    • D. 

      არტერიული წნევის შემცირებას.

  • 191. 
    მოგრძო ტვინში სისხლძარღვთა დეპრესორული ცენტრის გაღიზიანება იწვევს:
    • A. 

      არტერიული წნევის მომატებას.

    • B. 

      სეროტონინის სეკრეციის მომატებას.

    • C. 

      არტერიული წნევის დაცემას.

    • D. 

      სისხლძარღვთა შევიწროებას.

  • 192. 
    არტერიული წნევის ნორმალური მაჩვენებლების შენარჩუნება შეუძლებელია, თუ ორგანიზმი კარგავს არსებული სისხლის:
    • A. 

      40-45%-ზემეტს.

    • B. 

      20-25%-ზემეტს.

    • C. 

      15-20%-ზემეტს.

    • D. 

      5-10%-ზემეტს.

  • 193. 
     სისხლის დაკარგვისას ვითარდება რეაქციები, გარდა ერთისა:
    • A. 

      რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის აქტივაცია.

    • B. 

      ჰისტამინის გაძლიერებული გამომუშავება.

    • C. 

      ადრენალინისა და ვაზოპრესინის სეკრეციის გაძლიერება.

    • D. 

      არტერიების რეფლექსური შევიწროება.

  • 194. 
    ჩამოთვლილთაგან რომელი ნივთიერებებია ფართოებენ სისხლძარღვებს? .
    • A. 

      ჰისტამინი, ბრადიკინინი, მედულინი, პროსტაგლანდინები.

    • B. 

      რენინი, სეროტონინი, გამაამინოერბოს მჟავა.

    • C. 

      ვაზოპრესინი, ნორადრენალინი, ანგიოტენზინ II.

    • D. 

      თიროქსინი, ოქსიტოცინი, პროტეაზები

  • 195. 
     სისხლძარღვთა შემავიწროებელი ძირითადი ჰუმორული ფაქტორებია:
    • A. 

      სეროტონინი, ანგიოტენზინ II, ოქსიტოცინი.

    • B. 

      ანგიოტენზინ II, აცეტილქოლინი, ადრენალინი.

    • C. 

      ვაზოპრესინი, ჰისტამინი, მედულინი, დოფამინი.

    • D. 

      ადრენალინი, ნორადრენალინი, ვაზოპრესინი, ანგიოტენზინ II.

  • 196. 
      სიმპათიკური ნერვებისგან უწყვეტელი შემავიწროვებელი გავლენის ქვეშაა:
    • A. 

      კორონარები.

    • B. 

      არტერიები და საშუალო კალიბრის ვენები.

    • C. 

      არტერიები და არტერიოლები.

    • D. 

      ვენულები და წვრილი არტერიები.

  • 197. 
    რომელ სისხლძარღვებზე ზემოქმედებით არეგულირებენ, ძირითადად, ნერვული და ჰუმორული ფაქტორები კაპილარულ სისხლის მიმოქცევას?
    • A. 

      ვენებზე.

    • B. 

      ყველაზე ერთად.

    • C. 

      უშუალოდ კაპილარებზე.

    • D. 

      არტერიებსა და არტერიოლებზე.

  • 198. 
    რომელი ნივთიერების ლოკალური კონცენტრაციის გაზრდა იწვევს არტერიოლების ვაზოკონსტრიქციას?
    • A. 

      ფოსფორისა და რძისმჟავის.

    • B. 

      აზოტისჟანგის.

    • C. 

      ანგიოტენზინ II.

    • D. 

      წყალბადის იონების.

  • 199. 
    ადამიანის კორონარულ სისხლძარღვებში წუთში გაივლის:
    • A. 

      100 მლსისხლი.

    • B. 

      150 მლსისხლი.

    • C. 

      200-250 მლსისხლი.

    • D. 

      50 მლსისხლი.

  • 200. 
     ფიზიკური მუშაობისას კორონარული სისხლის ნაკადი შეიძლება გაიზარდოს:
    • A. 

      3-4 ლ/წთ-მდე.

    • B. 

      1 ლ/წთ-მდე.

    • C. 

      0,5 ლ/წთ-მდე.

    • D. 

      2 ლ/წთ-მდე.

  • 201. 
    სისხლის მიმოქცევის მცირე წრის კაპილარული ბადის ზედაპირია:
    • A. 

      200 მ2

    • B. 

      140 მ2

    • C. 

      80 მ2

    • D. 

      100 მ2