Take Another Quiz

ფიზიოლოგია 1

26
ფიზიოლოგია 1
Questions and Answers
  • 1. 
    რას შეისწავლის ადამიანის ფიზიოლოგია?
    • A. 

      მოლეკულის და ორგანოთა სისტემის დონეზე მიმდინარე სასიცოცხლო პროცესებს ადამიანის ორგანიზმში, მათ შორის – ორგანიზმის გარემოსთან ურთიერთქმედებისგან დიფერენცირებულად და ინტეგრირებულად.

    • B. 

      მოლეკულის, უჯრედის, ქსოვილის, ორგანოს, ორგანოთა სისტემის და ფუნქციური სისტემის დონეზე მიმდინარე პროცესებს და ფუნქციონირების კანონზომიერებებს ადამიანის ორგანიზმში, მათ შორის - ორგანიზმის გარემოსთან ურთიერთქმედების კონტექსტში და ინტეგრირებულად.

    • C. 

      მოლეკულის, უჯრედის, ქსოვილის და სისტემების დონეზე მიმდინარე ყველა ჰუმორულ პროცესს და ფუნქციონირების კანონზომიერებებს ადამიანის ორგანიზმში მხოლოდ გარემოსთან ინტეგრირების ჭრილში.

    • D. 

      მოლეკულის, უჯრედის, ქსოვილის, ორგანოს დონეზე მიმდინარე ყველა პირველხარისხოვანი პროცესის მიმდინარეობის თავისებურებებს ადამიანის ორგანიზმში, მათ შორის - გარემოსთან ურთიერთქმედების კონტექსტში და ინტეგრირებულად.

  • 2. 
    ვალეოლოგია წარმოადგენს სამედიცინო მეცნიერების მნიშვნელოვან მიმართულებას:
    • A. 

      ადამიანის ფიზიკური და ფსიქოლოგიური ჯანმრთელობის შესახებ ადაპტაციის პირობებში

    • B. 

      ადამიანის ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობის, მისი შრომისუნარიანობის შენარჩუნების რესურსების და მექანიზმების შესახებ.

    • C. 

      ადამიანის ფსიქიკური და ფიზიოლოგიური ჯანმრთელობის შესახებ სტრესის ვითარებაში.

    • D. 

      ფიზიკური ჯანმრთელობისა და სოციალური კეთილდღეობის შესახებ ფსიქიკური ნორმის პირობებში

  • 3. 
    ჯანმრთელობის დაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდაციით ჯანმრთელობა გულისხმობს:
    • A. 

      სრულ ფიზიკურ ჯანსაღ მდგომარეობას, რაც არ ნიშნავს მხოლოდ დაავადების არ არსებობას.

    • B. 

      მხოლოდ ფიზიკურ და ფსიქიკურ ჯანსაღ მდგომარეობას და ადაპტაციის შესაძლებლობას.

    • C. 

      სრულ ფიზიკურ, ფსიქიკურ და სოციალურ კეთილდღეობას, რაც არ ნიშნავს მხოლოდ დაავადების არ არსებობას.

    • D. 

      მხოლოდ დაავადების არ არსებობას და იგი არ ნიშნავს ფიზიკურ კეთილდღეობას.

  • 4. 
    რა არის ფიზიოლოგიური ფუნქცია?
    • A. 

      ორგანიზმის სხვადასხვა სტრუქტურის ცხოველმოქმედების გამოვლინება, ძირითადად - დაცვითი მნიშვნელობისა, მიმართული საერთოორგანიზმული სასარგებლო ეფექტის მისაღწევად; მისი საფუძველი ელექტრული იმპულსია.

    • B. 

      ორგანიზმის და მისი ნაწილების ცხოველმოქმედების გამოვლინება, ძირითადად - შეგუებითი მნიშვნელობისა, მიმართული საერთოორგანიზმული სასარგებლო ეფექტის მისაღწევად; მისი საფუძველი ნივთიერებათა, ენერგიის და ინფორმაციის ცვლაა.

    • C. 

      ორგანიზმის სხვადასხვა სტრუქტურის ბიოქიმიური ძვრების გამოვლინებაა, ძირითადად - ადაპტაციული მნიშვნელობისა, მიმართული ორგანოს შემგუებლობითი ეფექტის მისაღწევად; მისი საფუძველი ნივთიერებათა, ენერგიის და ინფორმაციის ცვლაა.

    • D. 

      ორგანიზმის და მისი ნაწილების ცხოველმოქმედების მეტაბოლური გამოვლინება, შეგუებითი მნიშვნელობისა, მიმართული ორგანიზმის დაცვითი მოქმედებისკენ; მისი საფუძველი ნივთიერებათა, ენერგიის და ინფორმაციის ცვლაა.

  • 5. 
    ფიზიოლოგიური ფუნქციები იყოფა:
    • A. 

      ანიმალურ და სომატურ ფუნქციებად.

    • B. 

      ანიმალურ (სომატურ) და ვეგეტატურ ფუნქციებად.

    • C. 

      სეკრეტორულ და მოტორულ ფუნქციებად.

    • D. 

      ამგზნებ და შემაკავებელ ფუნქციებად.

  • 6. 
    ანიმალურ (სომატურ) ფუნქციებს მიეკუთვნება:
    • A. 

      ნივთიერებათა ცვლის განმახორციელებელი სომატური ფუნქციები.

    • B. 

      გარეგანი გაღიზიანების აღქმა, ზრდა და გამრავლება.

    • C. 

      მხოლოდ ჩონჩხის და გლუვი კუნთებით განხორციელებული მოძრაობითი რეაქციები.

    • D. 

      გარეგანი გაღიზიანების აღქმა და ჩონჩხის კუნთებით განხორციელებული მოძრაობითი რეაქციები.

  • 7. 
    ვეგეტატურ ფუნქციებს მიეკუთვნება:
    • A. 

      ფუნქციები, რომლებზეც დამოკიდებულია მთლიან ორგანიზმში ნივთიერებათა ცვლის განხორციელება (საჭმლის მონელება, სისხლის მიმოქცევა, სუნთქვა, გამოყოფა და სხვ.), აგრეთვე, ზრდა და გამრავლება.

    • B. 

      ჩონჩხის კუნთებით და პროპრიორეცეპტორებით განპირობებული მოძრაობითი რეაქციები.

    • C. 

      გარეგანი გამღიზიანებლების მოქმედების აღქმა გრძნობათა ორგანოებით (სენსორებით).

    • D. 

      მხოლოდ ის ფუნქციები, რომლებსაც ანხორციელებს გულ-სისხლძარღვთა, სუნთქვის, გამოყოფის და საჭმლის მომნელებელი სისტემები.

  • 8. 
    ფიზიოლოგიური სისტემა ეწოდება:
    • A. 

      ორგანოებისა და ქსოვილების გენეტიკურად განმტკიცებულ ერთობლიობას, რომელიც ერთ ან რამდენიმე ფუნქციას ასრულებს.

    • B. 

      ორგანოებისა და სისტემების დინამიური ერთობლიობა, რომელიც ჩამოყალიბებულია ორგანიზმისათვის შემგუებლობითი შედეგის მისაღწევად.

    • C. 

      ცალკეულ ორგანოთა გენეტიკურად განმტკიცებულ ერთობლიობას, რომელიც მხოლოდ ერთ ფუნქციას ასრულებს.

    • D. 

      ორგანოებისა და ქსოვილთა ერთობლიობას, რომელიც განსაზღვრავს

  • 9. 
    ფუნქციური სისტემა წარმოადგენს (ანოხინის მიხედვით):
    • A. 

      ორი ან სამი ფიზიოლოგიური სისტემის სტაბილურ (არადინამიკურ) ერთობლიობას, რომლის მოქმედება მიმართულია ორგანიზმისათვის სასარგებლო შედეგის მისაღწევად.

    • B. 

      ორგანოებისა და ქსოვილების გენეტიკურად განმტკიცებულ ერთობლიობას, რომელიც ერთ ან რამდენიმე ფუნქციას ასრულებს.

    • C. 

      ფიზიოლოგიური სისტემების გენეტიკურად განმტკიცებულ, არადინამიკურ ერთობლიობას, რომელიც ერთ ან რამდენიმე ფუნქციას ასრულებს.

    • D. 

      სხვადასხვა ორგანოსა და ფიზიოლოგიური სისტემის დინამიკურ ერთობლიობას, ჩამოყალიბებულს ორგანიზმისათვის სასარგებლო შემგუებლობითი შედეგის მისაღწევად. მათი რაოდენობა სხვადასხვა ფუნქციურ სისტემაში ვარიაბელურია.

  • 10. 
    რა არის ჰომეოსტაზი?
    • A. 

      უჯრედის უნივერსალური თვისება - გარემო ფაქტორების ზემოქმედების მიუხედავად ხისტად და მკაცრად შეინარჩუნოს შინაგანი გარემოს მუდმივობა.

    • B. 

      ცოცხალი ორგანიზმის უნივერსალური თვისება - გარემო ფაქტორების ზემოქმედების პირობებში შეინარჩუნოს ფუნქციათა და შინაგანი გარემოს მუდმივობა; ჰომეოსტაზის კონსტანტები არ არის მკაცრად მუდმივი, დასაშვებია მათი მერყეობა მკაცრ ფარგლებში.

    • C. 

      უჯრედის და ფუნქციური სისტემის გამორჩეული თვისება - გარემო ფაქტორების ზემოქმედების პირობებში შეინარჩუნოს ფუნქციათა მკაცრი მუდმივობა; ჰომეოსტაზის პარამეტრები მკაცრად ხისტია.

    • D. 

      ცოცხალი ორგანიზმის უნივერსალური თვისება - გარემო ფაქტორების ზემოქმედების არარსებობისას შეინარჩუნოს ფუნქციათა დინამიკურობა და შინაგანი გარემოს მუდმივობა; ჰომეოსტაზის პარამეტრები ყოველთვის არ არის მკაცრად მუდმივი და დიდ დიაპაზონში მერყეობს.

  • 11. 
    პროცესთა ერთობლიობას, რომელიც უზრუნველყოფს ჰომეოსტაზის აღდგენას (შენარჩუნებას) ეწოდება:
    • A. 

      ჰემოსტაზი.

    • B. 

      ფუნქციათა რეგულაცია.

    • C. 

      ჰომეოკინეზი.

    • D. 

      ფიზიოლოგიური ადაპტაცია.

  • 12. 
    რას ნიშნავს  ფუნქციათა რეგულაცია ?
    • A. 

      ორგანიზმის უჯრედების, ქსოვილების და ორგანოების მუშაობის ინტენსივობის მიზანმიმართულ ცვლილებას, რომელიც უზრუნველყოფს მისი მოთხოვნილების დაკმაყოფილებისათვის სასარგებლო შედეგს ორგანიზმის ცხოველმოქმედების სხვადასხვა პირობებში.

    • B. 

      ორგანიზმის სხვადასხვა სტრუქტურის სინქრონული, მიზანმიმართული ცვლილებას, რომელიც უზრუნველყოფს ორგანიზმის მოთხოვნილების დაკმაყოფილებისთვის სასარგებლო შედეგს

    • C. 

      ორგანიზმის უჯრედების, ქსოვილების და ორგანოების მუშაობის ურთიერთსაწინააღმდეგო ცვლილებებს, რაც უზრუნველყოფს ორგანიზმის მოთხოვნილების დაკმაყოფილებას სხვადასხვა პირობებში.

    • D. 

      ორგანიზმის უჯრედების, ქსოვილების და ორგანოების მუშაობის სიხშირის მიზანმიმართული ცვლილებას, რომელიც უზრუნველყოფს ორგანიზმის მოთხოვნილების დაკმაყოფილებას ცხოველმოქმედების გარკვეულ პირობებში.

  • 13. 
    ფუნქციათა სარეგულაციო მექანიზმების მიხედვით არჩევენ:
    • A. 

      ფსიქიკურ, ნერვულ და ორგანულ რეგულაციას.

    • B. 

      ნერვულ, ჰუმორულ და მიოგენურ რეგულაციას.

    • C. 

      ჰორმონულ, ჰუმორულ და მიოგენურ რეგულაციას.

    • D. 

      ნერვულ, მიოგენურ რეგულაციას და აუტორეგულაციას.

  • 14. 
    თვითრეგულაცია ეწოდება:
    • A. 

      ორგანიზმის თვისებას შეძენილი ვეგეტატური სარეგულაციო მექანიზმებით ცვალოს ორგანოებისა და სისტემების ფუნქციონირება.

    • B. 

      ორგანიზმის თვისებას შეცვალოს ორგანოებისა და სისტემების ფუნქციონირების ინტენსიურობა მოცემულ მომენტში რეალური მოთხოვნილებების გაუთვალისწინებლად

    • C. 

      ორგანიზმის თვისებას ცენტრალური სარეგულაციო მექანიზმებისაგან აბსოლუტური ავტონომიურობით ცვალოს ორგანოებისა და სისტემების ფუნქციონირება.

    • D. 

      ორგანიზმის თვისებას საკუთარი მექანიზმებით შეცვალოს ორგანოებისა და სისტემების ფუნქციონირების ინტენსიურობა მოცემულ მომენტში მისი მოთხოვნილებების შესაბამისად.

  • 15. 
    ადაპტაცია (შეგუება):
    • A. 

      ორგანიზმის აქტივობის ის სტაბილური დონეა, როდესაც შეუძლებელია ორგანიზმის ხანგრძლივი აქტიური ცხოველქმედება არსებობისათვის შეცვლილი პირობების ვითარებაში.

    • B. 

      შემგუებლობითი ხასიათის ყველა თანდაყოლილი და შეძენილი მოქმედების გაერთიანებაა, რომლის საფუძველი უჯრედის, ორგანოს, სისტემისა და ორგანიზმის დონეზე მიმდინარე პროცესებია.

    • C. 

      ორგანიზმის აქტივობის ის დინამიკური დონეა, როდესაც შესაძლებელია ჯანმრთელი შთამომავლობის კვლავწარმოება არსებობისათვის შეცვლილი პირობების ვითარებაში.

    • D. 

      მხოლოდ უჯრედულ დონეზე მიმდინარე პროცესებით განპირობებული შემგუებლობითი ხასიათის მოქმედებების დინამიკური და ცვლადი გაერთიანებაა.

  • 16. 
    ადაპტაციური რეაქციები იყოფა:
    • A. 

      ზოგად და არასპეციფიკურ რეაქციებად.

    • B. 

      ზოგად (არასპეციფიკურ) და კომპენსაციურ რეაქციებად.

    • C. 

      ზოგად (არასპეციფიკურ) და სპეციფიკურ რეაქციებად.

    • D. 

      სპეციფიკურ და კომპენსაციურ რეაქციებად.

  • 17. 
    ზოგადი, არასპეციფიკური ადაპტაციური რეაქციები აღმოცენდება:
    • A. 

      მხოლოდ ადეკვატური სტიმულის ინტენსიური მოქმედების საპასუხოდ.

    • B. 

      ნებისმიერი სტიმულის მოქმედების საპასუხოდ და ხასიათდება ორგანიზმისა და მისი ნაწილების ერთგვაროვანი ძვრებით.

    • C. 

      ნებისმიერი სტიმულის მოქმედების საპასუხოდ და ხასიათდება ორგანიზმისა და მისი ნაწილების არაერთგვაროვანი ძვრებით.

    • D. 

      მხოლოდ არაადეკვატური სტიმულის ინტენსიური, ხანგრძლივი მოქმედების საპასუხოდ.

  • 18. 
    სპეციფიკური ადაპტაციური რეაქციები:
    • A. 

      ერთგვაროვანია ზემოქმედი ფაქტორებისა და მათი თვისებების განსხვავებულობის მიუხედავად.

    • B. 

      აღმოცენდება ნებისმიერი სტიმულის მოქმედების საპასუხოდ და ხასიათდება ორგანიზმის და მისი ნაწილების ერთგვაროვანი ძვრებით.

    • C. 

      განსხვავებულია ზემოქმედი ფაქტორების და მათი კომპლექსის თვისებების მიხედვით.

    • D. 

      აძლიერებს ორგანიზმზე ზემოქმედი სპეციფიკური ფაქტორებით გამოწვეულ ფუნქციურ ძვრებს.

  • 19. 
    ნაერთთა ტრანსმემბრანული ტრანსპორტის მექანიზმებია:
    • A. 

      ტრანსციტოზი, პასიური, აქტიური.

    • B. 

      შერეული, აქტიური - სიმპორტი და ანტიპორტი.

    • C. 

      პასიური, პირველად-აქტიური (აქტიური), მეორად-აქტიური (შეუღლებული).

    • D. 

      კონცენტრაციული გრადიენტის მიმართულებით - ენერგიის ხარჯვით.

  • 20. 
    შეუღლებულ (მეორად-აქტიურ) ტრანსპორტს უზრუნველყოფენ:
    • A. 

      სპეციალური ცილოვანი სტრუქტურები - ტუმბოები, სიმპორტისათვის საჭიროებენ ატფ-ის ენერგიას.

    • B. 

      შერჩევითი განვლადობის მქონე სიმპორტის და ანტიპორტის განმხორციელებელი არხები, რომელთა ნაწილი მართვადია და ნაწილი - ჟონვადი.

    • C. 

      ცილები, რომლებიც უჯრედის მემბრანაში ერთდროულად ორი ნაერთის ტრანსპორტირებას ახორციელებენ ან ერთი მიმართულებით (სიმპორტი), ან სხვადასხვა მიმართულებით (ანტიპორტი). ტრანსპორტირებისათვის აუცილებელია იონური არხების ენერგიაც.

    • D. 

      დამუხტული ნაწილაკები, რომლებიც მემბრანაში ენერგიის დანახარჯის გარეშე ტრანსპორტირდება და ახორციელებენ სიმპორტ/ანტიპორტს.

  • 21. 
    ენდოციტოზის სახეებია:
    • A. 

      პინოციტოზი და ტრანსციტოზი.

    • B. 

      ფაგოციტოზი და ეგზოციტოზი.

    • C. 

      პინოციტოზი და ფაგოციტოზი.

    • D. 

      ფაგოციტოზი და პერსორბცია.

  • 22. 
    პერსორბცია ეწოდება:
    • A. 

      ნივთიერებათა სეკრეციას და უჯრედიდან რიგ ნაერთთა გამოყოფას.

    • B. 

      უჯრედგარე სითხიდან გახსნილი საკვები ნივთიერებების მცირე წვეთების შთანთქმას.

    • C. 

      ნივთიერებათა ტრანპორტირებას უჯრედშორისი სივრცით (სივრცეში).

    • D. 

      უჯრედგარე სითხიდან შედარებით მსხვილი სუბსტანციების - ბაქტერიების, უჯრედების, დაშლილი ქსოვილის ნარჩენების შთანთქვას.

  • 23. 
    როგორ ხორციელდება მემაბრანაში ნაერთთა პასიური ტრანსპორტი?
    • A. 

      სპეციალური ნახშირწყლოვანი არხებით, ენერგიის დანახარჯის გარეშე, კონცენტრაციული გრადიენტის მიუხედავად.

    • B. 

      სპეციალური ცილოვანი არხებით, ენერგიის მცირე დანახარჯით, დიფუზიის და ოსმოსის გზით.

    • C. 

      სპეციალური მემბრანული არხებით, ენერგიის დანახარჯით, დიფუზიით, კონცენტრაციული გრადიენტის მიხედვით.

    • D. 

      სპეციალური მემბრანული არხებით, ენერგიის დანახარჯის გარეშე, კონცენტრაციული გრადიენტის შესაბამისად, დიფუზიით.

  • 24. 
    მემბრანაში ნაერთთა აქტიური ტრანსპორტისათვის აუცილებელია:
    • A. 

      სპეციალიზებული იონური ფორები და ატფ-ის ენერგია.

    • B. 

      სპეციალიზებული ცილოვანი სტრუქტურები - ტუმბოები და გაემ-ის ნაერთი.

    • C. 

      სპეციალიზებული ცილოვანი სტრუქტურები - ტუმბოები და ატფ-ის ენერგია.

    • D. 

      სპეციალიზებული იონური არხები და ცილოვანი ტუმბოები.

  • 25. 
    უჯრედებს შორის ინფორმაციის მიმოცვლის სახეებია:
    • A. 

      პირდაპირი (კონტაქტური), ჩართული და არაპირდაპირი (ჰუმორული).

    • B. 

      კონტაქტური, ნივთიერებთა გადატანა ლიმფით (ჰუმორული) და ელექტრული იმპულსის გადაცემით.

    • C. 

      პირდაპირი (კონტაქტური), ნივთიერებათა გადატანა სისხლით, ლიმფით და ქსოვილოვანი სითხით (ჰუმორული) და ბიოელექტრული პოტენციალების გადაცემით.

    • D. 

      პირდაპირი (ჰუმორული), სისხლით (ორმხრივი) და ბიოელექტრული პოტენციალების გადაცემით (ყველაზე სწრაფი).

  • 26. 
    ორგანიზმის არასპეციფიკურ პასუხს ნებისმიერ ინტენსიურ გაღიზიანებაზე წარმოადგენს:
    • A. 

      ადაპტაცია.

    • B. 

      ჰაბიტუაცია

    • C. 

      სტრესი.

    • D. 

      დიზადაპტაცია.